Deniz @ Leuven

Misir unlu Limonlu Kek

2010-09-28T17:18:00.004+02:00

Misir unundan ne tatli yapilir diye aranip (tabi gavurcasi polenta oluyor) asagidaki tarifi amerikan sisteminden cevirdik. Valla guzel de oldu ne yalan soyleyim. Yeni tarif arandigim dakikalarda unutmadan paylasiyim dedim.

Malzemeler

1.5 Bardak Un
1 Bardak Seker + 0.25 Bardak Seker

YP Kabartma Tozu
1 Limon Kabugu Rendesi
1 Bardak Misir Unu
⅔ Bardak Sut
1 Bardak sivi yag
2 Yumurta
1 Cay Kasigi Tuz

Suslemek Icin

1 Dilimlenmis Elma
BP Tereyagi
0.25 Bardak Seker
TK Tarcin
TK Dilimlenmis Badem

Yapilisi

Seker + Yumurta cirpilir, ve asagidakiler sirasi ile eklenir: Sut, yag, Un + Kabartma Tozu + Misir Unu + Tuz + Limon Kabugu Karisimi. Itinayla kaliba dokulur, uzeri elma ve bademlerle suslendikten sonra tereyagi dokulup seker ve tarcin ile suslenir.

Firin sicakligi: 175 derece
Kekin firinda kalis suresi: 45 dk

Afiyetle yenir.. Gelsin gobekler :)

TK - Bir Tatli Kasigi
YP - Yarim Paket
BP - Bir Paket (12gr) = Bir Corba Kasigi
1 Bardak = 100ml

Pazar gezisi

2010-06-27T23:19:00.003+02:00

Günlerin upuzun, havalarınsa mucizevi eseri sıcak olmasından faydalanıp tatil öncesi toplaşma etkinliğine bisikletle gidelim dedik. Gidisi fietsnet den sectik, dönüş için de anayolu kullandık. Böylece 3.5 saatte aldığımız yolu da 1.5 saat de geri geldik :)

İşte böyle bir sey..

O kadar saat bisiklete binmenin yan etkisi olarak bacaklarımın yorulmasını bekliyordum, ama onun yerine kolum ağrıyor, nasıl iştir anlamadım.

Google

2010-06-05T15:47:00.003+02:00

internet mi? o da ne?

Kutuphane

2010-01-22T15:48:00.004+01:00

Sanirsam alisveris krizim geldi, IKEA dan da bir sey alamamanin verdigi hafiflikle kendimi internetten mobilya sitelerine verdim. Ve sanirsam ben bu kutuphaneyi istiyorum. Cok sirin degil mi ama :))

Porto

2009-10-20T23:32:00.009+02:00

Prag'a kaldığım yerden devam edeceğim ama bu sefer unutmadan yazmak istedim. Cumayı da içine katarak haftasonu küçük bir kaçamak yaparak Porto'ya gittik. Bu sefer Ryanair ile uçuyoruz, onlara sorarsanız Brüksel'in güneyindeki havalimanını kullanıyorlar ama biraz daha gitseniz Fransa sınırındasınız. Ülkeyi baştan başa geçmenin 3 saat sürmediğini düşünürsek 1 saatlik yol epey bir mesafe aslında.

Neyse, uçağımıza bindik. Yalnız bu sefer alışkın olduğumuz gibi check-in yapınca koltuk numarası falan vermiyorlar, otobüs gibi, erken gelen oturur prensibi hakim. 2 saat X dakkalık bir uçus sonunda Porto'ya varıyoruz. Otele ulaşmak pek kolay, uzun zamandır ilk kez havalimanına metro var. Şehrin tam göbeğinde (o an bilmiyoruz tabi) kalacağız. CS'e nooldu diye sorunlar olursa: Kerem biraz huysuz olduğu için tanımadığım insanlarla kalmam dedi, biz de tam turist kadrosuna geçtik böylece.

Otele eşyaları atıp Vasco ile buluşacaktık, ama biz şehre inene kadar çocuk meydana geldiğinden dolayı önce onu toplayıp sonra otele yerleşiyoruz. Biz zerre kadar "ne yaparız", "ne görürüz" diye düşünmediğimizden planı Vasco'ya bıraktık. İlk hedefimiz üniversite, arkadasşları müzik çalıp içiyorlarmış, bizi de davet etti. Bateri, akordiyon, gitar ve çöp kutusu ile şişeler eşliğinde gençler eğleniyordu. Biri ortaya çıkıp şarkı söylüyor, orkestra doğaçlama olarak ona eşlik ediyorlardı. Canlı müzik kültürüne uzak kalmış bünyeler için oldukça faideli bir eser.

Üniden sonra tekrar merkeze döndük. Daniela gelene kadar garın etrafında ufak bir tur attık, buluşur buluşmaz da yemek yemeğe gittik. Menü de Francesinha var, bir nevi Portekiz dast-foodu. Tostu andırıyor ama içinde ham, biftek, sucuk (linguiça), sosis var. Üstüne de kaşarı eritip bira, hardal, brandy ve deniz ürünlerinden oluşan bir sos döktümü tamamdır. Daha önce de reklamını duymuştum, ağır olur da demişlerdi ama inanmamıştım. Şahsi kanaatim kam bir kolestrol ve kalori bombası olduğu, baharat da yerken biraz yakıyor ama sonra verdiği susuzluk hissi bin basar.

Yemekten sonra gençler bize şehri tanıttılar, yarın şunu şunu yapabilirsiniz dediler. E tabi arada yediklerimizi sindirmek için bir kahve de şart. Yürürken bir ara da favaito (tatlı şarabımsı bir içki, mayalanma sürecini yarıda kesip alkol koyuyorlarmış) içtik.

Ertesi gün kendimizi rastgele yollara vurduk. Önce biraz alışveriş, sonra eski şehir merkezi, nehirde bir gezinti derken midemizin gurultusunu takip ederekten nehir kenarında bir lokantaya oturduk, birer balık yedik. Ponte Dom Luis I in altından karşıya geçip, biraz sahilde keyif yapıp, sonra tepeye tırmanıp, güneş batana kadar oyalanıp üstünden geri döndük. Gecede bir önceki gün arkadaşların gösterdiği Jazz&Blues barına müzik dinlemeye gittik.

Veeee... Derken son günümüze de geldik. Uçağa kadar fazla bir vaktimiz yok, 3 gibi şehir merkezinden ayrılmamız gerekiyor o yüzden biraz yürüyelim, en yakın metroya atlar gideriz dedik. Hedefimiz: Casa da Musica (meali konser salonu). Adamlar baya eğlenceli, rengarek ve interaktif yapmışlar. Giriş katında elektro klavye bağlı bir sürü Mac, üst katta akustik hesapları yapan bir tomar Mac daha, rengarek koridorlar, şeffaf duvarlı bir salon, vs.. Epey bir eğlendik kendi çapımızda

Yakın çevredeki alışveriş merkezlerine bakalım diye giderken gözümüze minik bir lokanta ilişti, hafif esnaf lokantasını andıran. Baktık fiyatlar güzel, çeşit zengin, içerde de tonla yerel insan var, girelim dedik. Kerem turist menusu bana anca yeter dedi, ben de o zaman biftek yerim dedim ve dünyanın yemeğini bir süre sonra masamızda bulduk. Kerem'e iki kişilik yemek, bana da küçük bir dana verdiler diyebilirim. Çatlayacağımız noktaya kadar yiyip, artanı paket yaptırıp yoldaki evsiz adama verdik artık :)

Gelelim Türkiye ile Portekiz'in benzerliklerine:

1. İnsanları alıp bir ülkeden diğerine koysanız kimse turist olduklarından şüphelenmez. Zaten bizle Portekizce konuşan, oranın yerlisine benzetip adres soran insan sayısı hiç de azımsanacak değil.
2. Güya EU da iç organ yemek yasak (ya da bizim kokoreçle bir alıp veremedikleri var), ama adamların işkembeden yapılmış yemekleri var.
3. Sokakta kestane kebap satıyorlar (afiyetle de yedik)
4. Sokak kedileri ve köpekleri
5. Nehre atlayan beyaz donlu çocukları da unutmayalım
6. Balkonda asılı kilimler
7. Boğaza nazır gecekondular

Son olarak da hakkaten ucuz memleket.

Prag (26-31 Ağustos)

2009-10-14T21:41:00.007+02:00

Taa haziran da biletimi aldım, heyecanla bekliyorum Prag'ı, zira methini çok duydum. Musa'yı da "gel buluşalım" diye kandırmaya da çok uğraştım ama başaramadım açıkcası.

Yolculuğun ters gideceği başından belli imiş de ben anlamamışım. Ben uçağa binmeye beklerken 1 saat rötar yazısını panoda gördüm. Kerem'e dedim benim hosta haber ver, adam boşuna beklemesin. 1 saat geçti, bu sefer de hoop 2 saat rötara döndü pano. Zaten 3 saattir havalimanındayım, her yer de kapanmaya başlıyor olacak iş mi. Akşam 10 da varmayı planlarken varış saati oldu 12. Bir yandan da umarım bu adamların ulaşım araçları gece yarısı da calışıyordur diye düşünüyorum. Allahtan kafa çalışıyor, elimde metro ve şehir haritası var, bir şekil gideriz dedim. Uzun bekleyişin sonunda uçak gelmeyi başardı da ben de gezime başlayabildim.

Gereksiz detaylara burda son verip Prag'a geçeceğim. İlk izlenimim gayet olumlu. Güzel bir hava, eski binalar, nehir, kale, güzel yemekler ve her şey deli gibi ucuz. Tek yadırgadığım şey uzun süredir konuşulan dile dair tek kelime bile bilmediğim bir yerde olmamamdı herhalde. 3 gün yeter mi yetmez mi diye düşünüp, arkadaş "mümkün değil" deyince 5 gün kalmaya karar verdimdi ama ilk gün nerdeyse şehrin tamamını dolaştım denebilir.

Sabah erkenden evden çıkıp önce old town'u dolaştım, Manes Bridge'i geçerek kaleye tırmanmaya başladım. Kale oldukça büyük, dolaşmaya başlıyorsunuz, bir bakmışsınız saatler geçmiş. Kilise, şehrin tarihini anlatan sergi, minnacık evlerin olduğu altın yol, resim galerisi diye devam ediyor. Akşamları klasik müzik konseri de izlemek mümkünmüş, sağda solda ilanlara baktıkça Alev'in kulakları çınlamıştır herhalde.

Bu arada Prag'da da öğrenci indirimi 26 yaşına kadar geçerli ama öğrenci kimliğinizi gösterdi mi kimse yaşınızı sormuyor. Bütün müzeleri hiç çaktırmadan gezdim ben de.

Kaleden çıkıp, bu sefer merdivenlerden Charles Bridge e doğru ilerledim. İki ucunda birer kule olan, araç trafiğine tıkalı, üzerinde ressamların, takıcıların ve daha aklınıza gelen her türlü sanatçının takıldığ turistik bir mekan.

Akşam olunca hostumla buluştum, Brezilyalı bir grup arkadaşıyla birlikte önce adını yazmayı başaramayacağım bir parkta, sonra da bir rock barda eğlendik. Ertesi sabah birlikte kahvalti yaparız diye bekliyordum ama sabah 11 sularında karnımın gurultusuna daha fazla dayanamayıp kendimi sokaklara attım. İyiki de öyle yapmışım zira bu latin arkadaşlar öğleden sonraya kadar uyuma yetisine sahiplermiş.

İkinci günü de New Town, sonrasında ulusal müze, ve rastgele ara sokaklarda gezinerek geçirdikten sonra akşam CS meeting i için parka geri döndüm. Prag epey populer bir yermiş, dünyanın her yerinden insan vardı toplantıda.

.....

Devami yakında :)

Lausanne

2009-10-14T20:48:00.008+02:00

Genelde olayları bir kaç hafta sonra yazmayı başardığım için doğru tarihlerinde post ederdim, ama bu sefer o kadar geriden geliyorum ki şimdiki zamana yazıp doğru tarihleri vermekle yetineceğim.

Oturma iznini beklemekle geçen aylar, üzerine tr gezisi derken ilk yurt dışı gezimizi 17 Temmuz itibari ile Lozan'a yapmayı başardık. Daha önce defalarca dediğim üzere, burası güzel memleket, elinizi çabuk tutarsanız her yere ucuza bilet bulmak mümkün.

Efendim gezimizin anlam ve de önemi Onurcemleri ziyaret etmek.. Gençlerimiz evlendi evlenmeye de ev tutmayı başarmaları biraz uzun sürdü. Ama sonuç oldukça başarılı, müstakilden hallice bir ev, kocaman bir bahçe, bahçenin köşesinden de doğru açıyla baktı mı gölü görmek mümkün. Buraya daha sonra tekrar değineceğim.

Baştan almak gerekirse: uçağımıza atladık, kafayı yana çevirmemle dibimde motoru görmem bir oldu. Tamam gördüğüm en küçük uçak olma ünvanını almıştı zaten ama yıllardır kanadın üstünde yolculuk eden bünyem gördüğü manzarayı yadırgıyor. "Ucuz havayollarıyla seyahat edersen olacağı bu" diyen arkadaşlar için bunun THY ye eş, tarifeli biruçak olduğunu belirtmek isterim. Neyse 1 saat 20dk lık kısa bir uçuş sonunda Cenvere'ye vardık, burdan Lozan'a trenle geçiyoruz..

Gezi boyunca en çok dalga geçtiğimiz olay Kerem'in havanın içine etmesi olduğuna değinmeden geçmemek lazım. Haftalardır günlük güneşlik ve 30 derece olan Lozan da nedense 3 gün boyunca sağanak yağmur yağdı. Kendisi her ne kadar reddetse de gerek diğer gezileri gerekse daha önceki Lozan çıkartmalarının hiç birinde gölün karşısındaki kocaman dağı görmeyi başaramamış olması onu bir numaralı zanlı yapıyor. (İnşallah kışın kayağa gittiğimizde de tipiye yakalanmayız sayesinde)

Durum böyle olunca ilk gün mangal planları yalan olduğundan şehri dolaşmaya çıktık. Yanıma o gün kamera almayı akıl edemediğimden dolayı bir tane bile gece fotoğrafım yok yanarım yanarım ona yanarım.

İkinci gün Montreaux'a gidelim dedik, hazırda da caz festivali var. Muhteşem havadan dolayı şehir bomboştu, Onur'un geçen sene millete omuz ata ata anca ilerleyebildiğini iddia ettiği sokaklarda biz elimizi kolmuzu sallaya sallaya dolaştık. Konser, sokak sanatçısı falan hak getire. Ama bakın yolda uyanık gençlerimizin başına neler geldi.

Öncelikle bu İsviçre denilen memlekette tren biletleri çok pahalı. 40dk lık yola 20€ falan istiyorlar, hatta ben Zürih'e Seda'yı ziyarete gideyim dedim 100€ yu geçtiğinden (Belçika'dan gidip gelmek daha ucuz valla) kısmet olmadı falan. Oranın yerlisi de 1/2 indirim kartlarını kullanıyor. Nihal'e de gelince almışlar, geçici kartın süresi bitmeden aslı gelmiş, birini biz kullanırız o zaman dedik bileti aldık. Onur'un dediği trende bilet kontrolü var ama kimlik kontrolu yok.

Neyse kondüktör abla geldi, biletlere baktı bana kimlik sorası tuttu. Valla billa gene kerem'in cenabetliği, iki de iki. Ben dedim yok. Teyze saymaya başladı, ehliyet, cık, kredi kartı cık, ne derse cık.. Sanşımıza mı diyim artık ne diyim abla ingilizce bilmiyor, ben fransızca anladığımı çaktırmıyorum, onur arada tercüme yapıyor gibi ama aslında salağa yatıyor. Sonunda kadının kafasını karıştırmayı başardık, bi dk dedi gitti, ben de o arada yanımda ismim yazan ne varsa kaldırdım kaldırmasına ama biz Montrö'ye geldik kadın geri gelmedi. Indik beklemeye başladık, kaçmasına kaçalım diye düşünsek de 1/2 kartı kadında olduğundan sahibini öyle ya da böyle bulur. Artık cezayı kırışırız naapalım diye düşünüyorduk ki, abla bir daha kimliksiz binmeyin diyip indirim kartını yırttı, bizi de serbest bıraktı.

Başka ne yaptın derseniz. Günler sonra havanın açmasını fırsat bilerek mangalımızı yaptık. Bisikletle dolaştık, göle gittik kayığa bindik, parkta oynadık, öğlenlere kadar uyuyup bol bol dinlendik.. IKEA sız da olmaz tabi :) 6 gün sonunda da yuvamıza döndük.

Firefox

2009-08-18T22:06:00.003+02:00

Espirili adamlar vesselam, sayfalarımı geri açamadılar diye pek üzüldüler. Gördüğüm en iyi hata mesajlarından biri sanırsam, tekrar nasıl yaparım bilmiyorum ama :)

Yenilendik

2009-08-18T01:02:00.002+02:00

Nasıl olmuş söyleyin bakalım :)

Walibi

2009-08-08T00:06:00.009+02:00

Disneylandımız yok ama dibimizde eğlence Walibi parkımız var. Bu cumartesi sonunda kendisine gitmeyi başardım :) Günün 6 saatini orda geçirmemize rağmen nedense 1 saat sırada bekle, 1dk roller coaster da oyna şeklinde günü iç etmeyi başardık. Oyuncakları beğendiğim sırayla videyolar aşağıdadır.

1.Vampire

2.Cobra

3.Loup Garou

Bring Your Own Lane

2009-07-02T14:33:00.005+02:00

Aksam gorulmeyen bisikletler icin muhtesem bir tasarim yapmislar. Bisiklet yolu olmayan yerlerde selenin arkasina takilan bir isikla kendi seridini olusturabiliyorsunuz. Muhtesem gozukmuyor mu ama?

Ayrintili bilgi icin: http://www.h2ovisions.com/smart-design/byol-bring-your-own-lane/

Kopuk banyosu

2009-06-28T12:32:00.002+02:00

Gunes Kremi

2009-06-17T11:54:00.003+02:00

Bugun Pinar sayesinde 70 faktor gunes kreminin varligini ogrendikten sonra bakalim adamlar baska neler yapmis diye neutrogena nin sayfasina gittim. Yillar once farketseydim yazlari hayatimi kurtaracak ve zenciye donmemi engelleyecek urunu gururla sunarim. SPF 100+ :) Herkesin beyaz oldugu bir ulkede eczaneye gidip bundan istersem ne gibi bir tepki vereceklerini merak etmekteyim.

Incelemek isteyen baska ruh hastasi arkadaslarim varsa burdan bakabilirsiniz.

Tatil ?

2009-06-07T23:14:00.007+02:00

Eskiden, çok değil geçen seneye kadar, bu sene hangi kuzey ülkesine gitsem diye düşünen ben artık değişiklik yaparak 3 ayda bir Türkiye ye uğrayacağım sanırsam. Allahtan artık senede 25 iş günü tatilim var da hala daha turistik aktivitelere zaman kalabiliyor.

Neyse gittim, gördüm, koşturdum geldim diye özetleyebiliriz sanırsam. Öğlen 2 de okuldan çıkarak başlayan yolculuğum sırasıyla Antwerp, Amsterdam, İstanbul aktarmalarıyla sabah 7 sularında Ankara da son buldu. Voucher var oley ucuza gidecem derseniz 3.5 saatlik yolun ne kadar uzayabileceğini de burdan çıkarırsınız. Uyku mu? O da ne?

Bir kahvaltının ardından sosyete pazarı, biraz kestirme, apar topar kuaför üstü öncelikli geliş sebebim olan Özerin düğününe yetişebildim.

Ertesi gün uzun zamandır beklenen pazar kahvaltısı ve pideler, akabinde kuzenlerin yeni evini ziyaret, Nezo'dan taze açılmış mantılar. Özetle itinayla mide fesatı nasıl geçirilir diye yoğun bir çalışma içindeyiz.

Pazartesi hamam üstü masaj, ordan ver elini Eymir'de rakı balık, akşam da Süheyla ile buluştu mu tamamdır. Salı sabahını squash oynayarak, öğleden sonrasını şirkette çalısarak geçirdimi de tatili yarılıyoruz zaten. Acaba her şey yetişecek mi paniği başlıyor sonra da.

Çarşamba ikinci asil geliş amacımız olan Seda-i ziyaret, anneye laptop aranma derken bir gün daha uçup gidiyor. Perşembe sabahtan gene işe git, ödül olarak öğlene Quick China (bu sefer hiç resim çekilmemişiz şimdi farkettim), bölüm ziyareti ve dedikodu, akşama da n. geleneksel aile yemeği derken bir gün daha uçtu gitti.

Cuma Seda ya tekrar uğramazsam olmaz tabi, yok mudur bu işi daha çabuk halletmenin yolu, kalan arkadaşları ayak üstü görmek lazım zira akşama Alper'deyiz. İlke de geliyor bu sefer, gitmeden göremedikti çocuğu. Cumartesi çatı da kahvaltıyı da yaptık mı eve gidip otobüs saatine kadar miskinlik yapabilirim.

Bu sefer akşam 19.30 da başlayan otobüs yolculuğum sabah 10.30 sularında Brükselde noktalandı, Leuven e varana kadar gene 12.30 oldu o ayrı.

Eksik kalanlar yok mu derseniz elbetteki var. İstanbul'a uğrayıp Engin'i ve kuzenleri görecek vaktim olmadı, artık bir dahaki sefere (sıradaki düğün ne zamansa) önce orda duraklarım. Bir de Yapı Kredi'nin Atatürk Havalimanındaki lounge una giremedim içimde kaldı. Neymiş efendim platinden aşağısı kurtarmazmış, limitimi artırıp bana yeni kart göndermeyen YK ya burdan sevgilerimi iletiyorum.

2WD

2009-05-22T22:50:00.000+02:00

Hizmette sınır tanımayan okulumuz biz işe gidip gelirken zorluk çekmeyelim diye sağolsun güzelim üniversite bisikletlerinden bir tane tahsis ediyor, bakım onarım masraflarını da karşılıyor. Özgül'ün iddiasına göre tam olarak bizim değil aslında 100 yıllığına kiralıyorlar ama zaten o kadar uzun yaşamayız.

Unutkanlığımdan bir türlü benimkinin resmini çekmeyi başaramadım ama bir önceki modellerin resmini internetten bulabildim. İnşallah çıkmaz ayın son çarşambası doğru resimle değiştiririm.

Bu arada bisikletin beklentilerimi tam olarak karşılamadığını da söylemeden geçemiycem. Kendisinin 7 vitesi var ama ilk 4 tanesini kullanmaya bile gerek yok, kağnı hızında gidiyor. Sonracıma selede benim toto loplarımın gelmesi gereken yerlerde ne hikmetse iki tane çıkıntı var, bir yandan öne doğru kayıyorum öbür taraftan kemiklerim batıyor. Gidonda da bir saçmalık var ama hala çözemedim, kolum uzun uzadıya ağırlık çalışmış gibi yoruluyor. Benim eski külüstür hiç de fena değilmiş aslında ama bu daha havalı :))

Redecoration

2009-05-09T15:40:00.000+02:00

Haftaya Sanem geliyor malum hazırlık yapmak lazım, yatak yorgan hazır da tahmin edeceğiniz üzere çarşaf ve yatak takımı namevcut. Ben de bunu bahane ederek IKEA ya bir gideyim, hem İsveç köftemi yiyeyim, hem de alışveriş yapayım dedim. Eski çarşaflar makineye, yenileri hooop benim yatağa. Yakışmışlar di mi?

Free as a bird

2009-05-07T23:12:00.002+02:00

Aylardır beklediğimiz an sonunda geldi. Hapis kaldık buralarda, vizenin de tarihi doldu diye söylenirken dün sonunda posta kutusundan kimliklerin şifreleri çıktı. Bugün de gidip alıverdim hemen oturma iznimi. Yaşasın özgürlük, artık uçak bileti bakmaya başlayabilirim haftasonları için :))

1. Decathlon çıkart(ama)ması

2009-05-02T23:17:00.005+02:00

Sonunda decathlona gidip bakınacağım güya. Netten baktım hangilerine ulaşabilirim diye (nedense büyük mağazaları şehir içine pek koymuyorlar). Brugge deki güzel gözüktü, Kuzey Denizi kenarında, tren istasyonuna 4km, hem Kerem'in de henüz gitmediği bir şehir.

Googlemaps ten döneceğimiz yolları yazdım, 25dk lık bir yol güya. Git git bomboş bir yol üstündeyiz ama, mağaza adayı bir yer yok ortalıkta. Baktık tepe üstüne çıkan bir merdiven var, dedik çıkalım en azından sahilden yürürüz. Bizi şöyle bir manzara karşıladı.

Ucşuz bucaksız bir sahil, bu sefer de girdik çıkamıyoruz, etrafta başka köprü yok zira. Dedik ilerdeki evlerin orda kesin vardır, gidelim noolcak, nasıl olsa dükkan mükkan yok. İlerisi şimdi adını bile hatırlamadığım bir kasaba çıktı, barın tekine girip sordum nerde bizim Decathlon diye. Amca dedi "burda mı arıyorsunuz, o Brugge de". Dedim "e burası o cadde ama biz görmedik". Cevap çok manidardı:

Belçikadasınız, burda biz yolları gittikleri şehre göre adlandırıyoruz

Ben biliyorum da, google bilmiyor sagolsun. Blankenbergsesteenweg lerden tekini olması gerektiği gibi diğerini ayırarak Blankenbergse steenweg diye yazarsan öbürünü bulamazsın tabi. Biz de mal gibi yanlış yere gideriz.

Decathlon aramaktan vazgeçip günün geri kalanını Brugge de geçirmeye karar verdik mecburen. Yazımı Fransız amcanın halimize acıyıp çektiği foto ile sonlandırıyorum. İşte size o fiks kare :)

GPS her eve lazim :))

2009-05-01T22:33:00.004+02:00

Malum bugün 1 Mayıs, diğer adıyla işçi bayramı (tatili de denebilir) doğal olarak da çalışmak yasak. Her yer kapalı olunca yapacak bir şey yok, spora da gidemiyoruz bari çıkıp biraz koşayım dedim. Hem önceki akşam içtiklerimi de yakarım süper olur mantığıyla. Güya yarım saat 45 dk koşup gelecem de sonra keremle dışarda yiyeceğiz.

Neyse ben evden çıktım, kampus içindeki yola kendimi vurdum. Bir süre sonra orman yolu bitti, dur şehrin şu tarafında orman vardı diye kendimi hiç gitmediğim yollara vurdum. Güzelim villaların yanından geçip, "vay be ne güzel evler varmış" diye salyalarımı akıtaraktan sonunda ormana ulaştım. Kocaman kocaman ve yüksek ağaçlardan gökyüzü bile gözükmeyen süper bir mekan.

Baktım bisiklet rotası tabelası var onu takip edeyim dedim, bi tane şehirler arası otobanın altından geçip bir süre sonra ona paralel gitmeye başladı yol. Hadi bakalım nerde bulcam kendimi diye bir endişe sardı beni. Kaybolmak da sorun yok, eninde sonunda eve dönerim ben de yanımda bir tek evin anahtarı var. Ne telefon, ne para ne de otobüs bileti...

Biraz uzun bir dönüş yolu olacak diye bir endişe sardı beni. Neyse ki az sonra güzide otobanın altından geçen başka bir yol bulup Leuven olduğunu tahmin ettiğim tarafa döndüm dönmesine de hala tanıdık değil etraf. Biraz sonra ilerde yüksek binalar gözüktü, dedim kesin bizim süpermarketin orası. Buralarda kolay kolay modern(?) bina bulunmuyor malum. Az daha ilerleyince baktım ki okul otobüsünün geçtiği sokak dedim tamam bu iş.

Neyse daha da uzatmaya gerek yok. Özetle benim yarım saatlik koşu oldu 1 saat 15-20dk arası bir şey. 9km lik güzargah da ektedir, siz siz olun aceleniz varken bilmediğiniz yollara girmeyin :))

Börtü Böcek

2009-04-20T22:04:00.004+02:00

Bir sabah uyandım ki evin önündeki havuzun etrafında laleler var. Dedim kesin İ.Melih gibi bir gece yarısı operasyonu ile kondurdular. Malum bende de biraz şaşkınlık vardır, misal evin yanındaki villanın yıkıldığını yerine yenisi yapılınca anca farkettimdi, o yüzden Kerem'e sordum bunlar var mıydı diye. O da "valla ben de ilk kez gördüm" dedi...

Bu sabah gözümü açıp da palmiye ağacı yüklü kamyonu görünce ilk teorimin doğru olduğundan emin oldum. Buyrun kendi gözlerinizle de görünüz :)

Laby

2009-04-20T21:57:00.002+02:00

Sonunda iki halkayı birbirinden ayırdım :)) Geçen gün geri taktıydım ama hiç dikkat etmediydim nerden geçtiğime.. "Kerem ya ben bunu soktumda nasıl çıkaracağımı bilmiyorum" dedikten 10sn sonra bunu yapmış olmam da ayrı bir komedi tabi...

Belçika

2009-04-19T00:04:00.003+02:00

Uzun bir aradan sonra, nerdeyse 10 ay, sonunda üşenmeyip bir şeyler karalamam gerektiğine kanaat getirdim. Olayların doğru tarihlerde olmasını istediğimden aralara serpiştereceğim, size güveniyorum bulursunuz :)

Easter Bunny

2009-04-17T15:03:00.002+02:00

Paskalya tatili yaklaşıyor, bölümümüz de ufak hediyelerle kutlamaya karar vermiş bayramımızı. Bu arada ben günün anlam ve de önemini bilmediğimi açık açık beyan edeyim. Hala hangi kandili niye kutladığımızı bilmeyen biri olarak Hristiyan günlerini bilmemem den normal bir şey olamaz o da ayrı.

Sabah masamızın üstünde birer Kinder süpriz yumurtası ile birer paket Milka çikolatası bulduk. Öğleden sonra da 4GB lık usb sticklerimizi aldık danışmadan. Paskalya tavşanı bizi seviyor olsa gerek.

IKEA yine yeniden

2009-03-02T00:59:00.000+01:00

4 gün içinde 3. gidişimiz :) Ne kadar sevdiğimiz anlatılamaz herhalde. Okulda Christophe sordu: "naaptınız, taşındınız mı? sonunda" diye, dedik böyle böyle... Kerem yerde yatıyor hala, masamız yok, hiç bir kap kaçak da alamadık. Ben araba kullanmaya cesaret edemiyorum, Kerem'in ehliyeti yok, arkadaşlar da bir daha ne zaman uygun olur bilmiyoruz.

Oğlumuz ben annemlere sorayım, arabayı alabilirsek götürürüm sizi dedi, öyle de oldu netekim. Belçika standartlarında hiç normal olmayan bir yardımlaşma örneği, nasıl sevindik anlatamam. Gene hızlı bir turla, yemek masası, bundan sonra kısaca stefan diyeceğimiz sandalyeler, tabak, tencere, bardak, aklınıza ne gelirse doldurduk. Oldu mu gene 2 çekçek, koltuğa yer kalmadı, dedik sağlık olsun.

Bakınız salonun tamamlanmış hali.

Sağ ol var ol Christophe...

Dip not: Belçikalılar cimridir, kuruşun hesabını yaparlar. Arabayla ortaklaşa bir yere gidiliyorsa sadece benzin değil, arabanın yıpranma payı da paylaşılır falan.

Yerleştik sanki

2009-03-01T00:39:00.008+01:00

Sabah kalktık, Grote Markt ta kahvaltımızı yaptık, sonra ben Denizlere valiz almaya oğlanlar eve mobilyalara başlamaya. Bir kısmını halledip, daha büyük eşyalara geçtikten sonra Kerem'den bir telefon: "Deniz tornavida da getirsene gelirken". Eşyaları topladım, Eralp ile arabaya doldurup evimize ulaştırdım.

Iyi ki iki tornavidamız var, sık sık bitmiyor bunlar. Ah be elektrikli alaydık keşke diye n. saatin sonunda söylenmeye başladık zaten. "Yok yok, ben en az 2 sene daha taşınmam burdan, bir daha uğraşılmaz bu işle" diye düşünüyorum bir yandan da. Ön kolda kas yapsan nee yapmasan ne hem. Yanarım yanarım hala montaj aşamasında fotoğraf çekmeyi akıl edemediğimize yanarım.

Ve işte sonuçlar:

Dolap olarak kullanılan kitaplığım ve Sandaldan bozma yatağım (30 küsur adımdan oluşan kılavuz eşliğinde yapılmıştır)

Keremin odası, ve ortası boş olan muhteşem yatak çerçevesi. Matın üstüne konması gereken ahşap çubuklar almak gerekiyormuş, kutu içinden çıkmıyor, ama hiçbr yerde de yazmıyor. Oğlumuz geceyi gene yerde geçirdi :)

Taşınıyoruz

2009-02-28T00:27:00.002+01:00

Akşam 4 te emlakçıyla buluştuk, evi gezdik, etrafı kontrol edip beyaz eşyaların nasıl kullanılacağını öğrendik, elimizde mezuralarla odaların ölçüsünü aldı, vs vs... Arada Deniz'ler aradı, Toprak'ı kontrol edemiyoruz biz daha fazla IKEA da kalamayacağız diye. Aha dedik, sen o kadar uğraş emlakçıyı ikna et, ama mobilya alama. Bir hafta daha göçebe kalacağız diye panik modundayım.

Utanmadan son çare olarak İlker'i aradım. "Selam, bize şöförlük yapmak ister misin?" diye. Sağolsun kabul etti... Sonuç olarak biz IKEA ya gidene kadar saat oldu 6-6.30, ama bir önceki günden hazırlıklıyız, gittik, mobilyalarımızı seçtik, hangi koridordan alınacaklarını listeledik :) Yani hızlıcana girip bir tur ataraktan her şeyi alabiliyoruz. iki araba sepet doldurduk amaufak bir sorun var ki arabanın bagajına sığmayacak veletler, geç kaldığımız için araba da kiralayamıyoruz.

Onur, Kerem ve ilk posta mobilyalar eve doğru yola çıktılar. Ben matların gelmesini bekliyorum depodan, İlker boşaltıp geri gelecek, ikinci turu yapacağız. Bir yandan da 140x200 luk iki yatak bagaja nasıl sığar diye düşünüyoruz. IKEA sen her şeyi düşünürsün, iki tane halı ebatında rulo verdi elimize mat diye de o sorun da çözüldü. Ah be bagajda yer de kaldı, keşke yemek masasıyla sandalyeleri de alaydık diye düşünürken dükkan kapandı tabi o ayrı.

Eve geldiğimizde oğlanlar Poang leri kurmuşlar çoktan, oturcak yerimiz yok değil :) Yatakları da açtık, evimizde kalalım biz bu gece diye, Onurcemin de oteline dönmesine izin vermeyerek ilk misafirimizi ağırladık.

Home Sweet Home

2009-02-20T00:17:00.000+01:00

5-6 ev baktıktan sonra daha uğraşmaya gerek yok diyerekten birinde karar kıldık. Okula ve merkeze yürüme 10-15dk, bisikletle 5dk mesafede, süpermarketlerin ve spor salonunun dibinde, bol camlı, güneş alan güzel bir yavrucak. Emlakçı kapanmadan koştura koştura gidip kontratı imzaladık ama hemen taşınamıyoruz, 1 Martı beklemek lazımmış, öyle uygun görmüş ev sahiplerimiz. Pztsi gelin (2si oluyor) anahtarı vereyim dedi abi, "yapma etme, eşya almamız lazım bizim, bir tek cmtsi IKEA ya gidebiliriz, arabalı arkadaş çalışıyor" diyerekten cumartesiye ikna etmeyi başardık elemanı. Özetle 1 hafta daha Deniz lerdeyiz :)

Reporting from Leuven

2009-02-19T00:09:00.003+01:00

Pazar gunu Benligiray turizmle sabahin 5 inde havaalanina dogru baslayan yolculugumuz, Kerem beyin teşrif edip gelmesi, valizlerin teslimini takriben İsBankasi Lounge unda kahvaltiyla devam etmiştir. Ucaga bu sefer akillanip nerdeyse son binen yolcular olarak gezimizin Tr ayagini sonlandirdik. Bu arada bir onceki gün agzimi sulandiran Engin e sevgilerimi iletmeyi borç bilirim, elimize menu niyetine verdikleri tek sey kahvaltida ne yiyecegimizi bildiren kagitcikti. Hani coktan secmeli leziz menuler diye isyan bayragimi cekiyorum. Bir de kendime not: acil cikistaki koltuklar yatmiyor, niye inat ediyorsun.

Neyse 3.5 saat sonunda gezimizin Bruksel ayagi basliyor. Eralp geldi bizi topladı, eve attı. E pazar günü gezelim diye de biraz oturup dışarı çıktık. 3 tumuli denilen tepeciklere soyle bir baktık, sonra golcukler etrafında dolaşmaya gittik. Belçikanın havası görmeyeli soğumuş bu arada, geldiğimiz gün kar bilem yağdı. Yere düştüklerini göremesek de, akşam camdan bakınca fırtına var izlenimi uyanıyordu. Asıl ilginç olan nokta Toprak'ın (Denizle Eralp in velet) soğuktan titremesine, suratının kıpkırmızı olmasına rağmen oyun alanından ayrılmak istememesi ama. Azme hayran olmamak elde değil.

4 gündür ne yaptınız derseniz: Pztsi üniversiteye kaydolduk, bölüme girip çıkabilmemiz için kimlik kartlarını aktive ettirmek ve bölümden email hesabı almak için bölüme geldik.. Bir baktık ki dönem başlıyor yaşasın resepsiyonu varmış, dediler kimseyi bulamazsınız, gelin siz için. :) E madem durum öyle, bir belçika biralarıyla da hasret gidereyim dedim ben de. Salı sabahtan kalan işleri hallettik, ve ev bakınmaya başladık. Sağolsun adamlar yurtlarda temporary housing size olmaz, buyrun özel sektor listesi diye elimize tutuşturdular. Azimle biz apartman ya da ev istiyoruz diyoruz, studio tutun daha ucuz olur diyorlar (listede o doğrultuda zaten)... Zekiler ya 2 ayrı odaya ihtiyacımız olduğunu idrak edemediler. Neyse durum öyle olunca biz de netten bakalım dedik. Buranın emlakçıları da bir cins, öğleden sonra çalışmazlar, biz şunu beğendik görmek istiyoruz dersin 2 gün sonraya randevu verirler falan. Şu ana kadar 5 ev görmeyi başardık, 1 saat içinde 6.ya bakmaya gideceğiz. Ama büyük ihtimalle dün beğendiğimiz iki evden birini tutacağız. 8 gün içinde zaten "biz geldik" diye kaydolmamız lazım, ama o da adressiz olmuyor. Dün gittik 8 gün şart değil dediler ama geç gidersek de nerde kaldınız deme ihtimalleri var tabi, gavur bunlar belli olmaz. Zaten ev sahiplerimize de çok yük olmamak lazım :p

Bütün gün bir o tarafa bir bu tarafa yürümekten başka bir şey yapmıyoruz sizin anlayacağınız. Hatta artık yürümekten de vaz geçtik, mümkün olduğunca beleşe verdikleri otobüs biletinden faydalanıyoruz. Pazar konferans başlıyor, o kadar çok sürtcek vaktimiz olamayacak ama ev bulursak taşıtacak bir sürü insan olacak en azından.

Hala burdaki cep telefonu hattım ve banka hesabım duruyormuş, ona sevindim bi de

İkinci muhteşem (!) haber

2008-07-02T14:31:00.006+02:00

Bu sene tek dileğimin Erasmus bir 5 ay daha uzatmak olduğunu hepiniz biliyorsunuzdur sanırsam. Hatta LUAK ta senelik dilekler alınırken ben rota söylemek yerine "burada kalmak" dedimdi.

Lafı gelmişken bu güzel geleneklerini de anlatıyım adamların. Yılbaşı kokteylinde herkese soruyorlar: "bu seneki hedefin ne?". 6a, 5+, gitmek istenen bir dağ, herkes aklına geleni söylüyor, tabi ki bir bahis karşılığı. Bir kasa Leffe, bir kasa Duvel, bir şise viski, vs.. Sene bitip de dediklerini yapamayan arkadaşlar bu dediklerini getiriyorlar. Böylece ilk bir kaç hafta beleşe içki içebiliyorsunuz :))

Neyse efendim, bu kadar geyik yeter. Mete sağolsun, 2008 de henüz 1 hafta bile geçmemişken muhteşem haberi bizimle paylaştı:

****
Degerli Ogrenciler,

Bugun aldigimiz asagidaki sok edici haber nedeniyle tum ofis olarak uzuntu icindeyiz.

Ulusal Ajans'tan talep etmis oldugumuz yaklasik 317.000 Euro luk ek hibe ile, hem bahar donemi yerlestirilen ogrencilerimizin paralarini odemek; hem de su anda yurtdisinda olup uzatmak isteyen ogrencilerimize uzatma imkani vermek niyetindeydik. Ancak bugun ogrendigimize gore, Ulusal Ajans bize talep ettigimiz miktarin yaklasik yuzde 10luk bir kismini, yani 33.000 Euroyu tahsis etmis. Bu sadece bizim universitemiz icin gecerli degil, Turkiye'deki tum universitelere benzer oranlarda hibe tahsis edilmis. Bu durumda, cok uzulerek belirtiyoruz ki, asagidaki tablo ortaya cikmistir:

1) Su anda yurtdisinda olan hic bir ogrencimize uzatma imkani verilemeyecektir.

2) Bahar donemine yerlesmis 98 ogrencimizden sadece yaklasik 40 tanesi degisime gidebilecektir.

2) Bahar donemi icin mayis doneminde yerlestirilmis ogrencilerimiz gidemeyecektir.

3) Mart doneminde bahar donemi icin yerlesmis ogrencilerimiz arasinda not ortalamasina gore siralama yapilacak ve yaklasik 25 ogrencimiz bu secimden degisime gidemeyecektir.

4) Bu secimler sonucu degisime gidemeyen ogrencilerimizden hibesiz olarak degisime gitmek isteyenler olursa gidebilirler.

5) Bu sene yerlestirildikleri halde, degisime gidemeyen ogrencilerin onumuzdeki sene yerlsedtirildikleri okula gitmeleri, yani haklarinins akli tutulmasi konusu, Ulusal Ajans ile goruslmektedir.

****

Yakın zamanda hiç daha çok üzüldüğümü hatırlamıyorum açıkcası. İnsanın 27 senesini geçirdiği yerden ayrılması milisaniyelerle ölçülürken, henüz 3.5 ayını geçirdiği yere deli gibi bağlanması ne kadar ilginç di mi?

Yeni yıl kutlamaları...

2008-07-02T14:14:00.003+02:00

Çok çılgın olacağını beklediğim kutlamaların oldukça sönük geçtiğini belirtmek isterim. Christmas geldiği gibi, her yer tatil olduğundan, ucuza uçak bulabilen yabancı öğrenciler memleketlerine, belçikalılar da her hafta sonunu geçirdikleri analarının evlerine döndüler. Bir anda şehrin 20 olan yaş ortalaması da oldukça arttı bu dönemde :) Bir hafta kendi kotumda tek kalan bendim hatta, pek de şikayetçi olduğumu söyleyemiycem o ayrı... Neyse ki korkulan olmadı ve bu insanların bir kısmı 31 Aralk a kadar döndüler.

Gelelim ne yaptığıma. Erkenden kendimi sokaklara atmanın anlamsız olduğuna karar verip, biraz da yılların alışkınlığının da etkisiyle, yemeğimi yiyip muzik ve sarap eşliğinde odamda bir süre yayıldım. 11 e doğru bisikletime atlayıp yollara düştüm demek isterdim ama ilk yeni yıl hediyemi patlak bir lastik olarak aldığımdan, Selda'yı da toplayıp tabanvay usulu hedefimize doğru ilerledik.

Kızılay'ın, Taksim'in kalabalığına ve de şaşasına alışkın olan bünyemiz sakin kalabalıkçığı görünce biraz afalladı. "Parti nerde?" diye düşündüğümü hatırlıyorum. Hatta adamlar o kadar sakindiler ki yeni yıla girdğimizi anca atılan havai fişeklerden anladık, zira kimse lütfedip de bas bas 10..9..8.. diye saymadı. :))

Paris yine yeniden

2008-06-03T14:56:00.010+02:00

Evet efendim, yazımıza kısa bir hatırlatma ile başlayalım. Paris'e gitme sebebim Lars'ın doğumgünü olması ve benim geleceğime dair söz vermemdir. Yoksa kesinlikle mazoşist ya da ruh hastası olmadığımı belirtmek isterim.

Kendimce bu geziye fazlasıyla hazırdım ama. İlk önce Yann'ın hastanesinden ödünç almayı planladığımız tekerlekli sandalyeden vazgeçip, fransızlarımızın el birliğiyle tekerli sandalyem çoktan kiralanmıştı. "Ne kadar zor olabilir ki?" diye düşündüm, bütün gün oturcaktım alt tarafı... Yerinde sabit durma özürlü bir insan için çok kolay olmasa da rahat olmalıydı. Ama yanılmışım.

Buluşacağımız gruptan Paris'e ilk varan bendim. Normal şartlarda sokaklarda dolaşmak ve çılgın gibi fotoğraf çekmem gerekirken, ben zıplaya zıplaya Marie'nin evinin yolunu tuttum. Neyine lazım gezmek senin, kır kıçını otur diye düşünüyorum tabi bi yandan da. Tekerlekli sandalyem ise benden biraz sonra, ertesi sabah, aynı eve ulaşacak. Lars'lar evde asansör var diye host değiştirmeyi teklif etseler de kabul etmedim.

Neyse, akşam oldu Marie scooterla beni Bertrand'a bıraktı, vs.. Eleman akşam arkadaşlarıyla buluşcakmış, olur gidelim dedim. Gidiş metroyu yakalamayı başardığımızdan dolayı çok kolaydı, gel gör ki dönüş son metroyu kaçırmamızdan dolayı işkenceye dönüştü. Bizim eleman ev yakın dedi ya, yürürüz dedik :)

Tabi 10 dk sonra, aldığımız yola da bakaraktan sandığımızdan uzun süreceğini anlamamız çok uzun sürmedi. Bu arada yolda bir taksi durağını da geçmiş bulunduk. Medeni memleket ya, öyle elini sallayıp, her yoldan geçene atlayıp gidemiyorsun!! Neyse, ilerde bir tane daha vardır elbet diye düşündük ama git babam git yok... Tabi bu arada zıplamaktan kan ter içinde kalan ben soyunmuş askılıyla gezinirken, çocukcağız montuna sarılmış tir tir titriyor. (Kazak ve deri montla o kadar üşümeyi nasıl başardı o ayrı bir soru ama) Dedim "sen git, ben yavaş yavaş gelirim", bir türlü kabul ettiremedim. Doğal olarak eve varmamız bir saati rahat bulmuştur.

Ertesi gün büyük gün, sandalyemle buluşcam.. Ve kendisine tam olarak Concorde da kavuştum. Gezinin ayrıntılarını zaten önceki yazımda yazdığımdan burda tekrar değinmeyeceğim. Gelelim Paris le ilgili 180 derece değişen fikirlerime:

Sözde modern geçinen bu insanların nerdeyse hiç bir istasyonunda asansör olmadığı yetmezmiş gibi yürüyen merdiven bile lükse kaçıyor. Olanlar da ya calışmıyor ya da sadece yukarı doğru, sanki asağı inmek cok kolay ya! Zaten 10 trenden biri calışırken metroya binmek ise ayri bir maharet gerektiriyor. Nispeten bos bir şey gelecek de kendinizi atacaksınız, sandalyeye yer bulacaksınız (insanlarin yer vermesini ise hic ama hic beklemeyin). Türklere çamur atanlar bir dönüp kendilerine baksınlar açıkcası. Yardim etmelerini beklemesem de yoldan çekilmek yerine sandalyenin onlara yol vermesini ya da yolunu degistirmesini bekleyen garip insanlar hiç de azinlikta degiller. Kaldirimlar çok dar, engelli ve engebeli, yola iniş kısımları uçmanızı gerektirecek kadar yuksek.

Sonuç olarak üç günün sonunda herkes hastabakıcılık konusunda epey uzmanlaştı. Yann ların evine giderken treni kaçırdığımızda sırayla sandalyeye oturup artistik hareketler sergilendi. Bana gelince soğuktan kıçım dondu... Kolay kolay beni kazak üstü polar, onun da üstüne yağmurluk giymiş, bereyi de takıp kaplumbağa gibi büzüşmüş göremezsiniz hani. Hele de normalde tshirtle gezinebileceğim bir havada :))

Leuven'e dönüp yuvama geri kavuştuğumda kaç gün odamdan çıkmasam açlıktan ölürüm acaba diye düşünmedim değil. Zira parmağımı oynatacak halim bile kalmamıştı, allahtan bir gün sonra güzel mor alçıma kavuştum da bu işkence bitti.

Belçika sağlık sistemi

2008-05-05T09:23:00.025+02:00

Turkiyeden gelen biri icin Belçikanın son derece garip (rahat demek daha dogru olacak) saglik sistemine sahip olduğunu söylemek yerinde olacak sanırsam.

Benim bildiğim acile gidersin, beş dakika geçmeden seni içeri alıp ilgilenirler. Ancak bu sefer acildeki hemsirenin benden onceki hasta ile uzun uzun muhabbet etmesi, muhabbeti bitince biraz bilgisayarda oyalanip kendisini cagirmasi sonucu yarim saat sonra da olsa ilgi gormeyi anca başardım. Hastane kaydi yapilirken ne kimlik ya da herhangi bir belge sordular. O anda insan "kendi adımı söylemesem miydim" acaba diye düşünmedim desem yalan olur.

Neyse efendim, şöyle bir muayene ettiler, ne olduğunu sordular, sonra da hadi siz röntgen çektirin diye elimize bir kağıt tutuşturdular. Röntgen için de bir süre bekledik, tabi bunda bizim yanlış kapı önünde durmamızın ve kimsenin uyarmasının da payı var. Sonra aşağı inip sonucu beklemeye başladık. E tabi arada öğlen olduğundan doktorun gelmesi için yemeğini bitirmesi, üstüne kahve içmesini yaklaşık bir saat beklememiz gerekti. Ölüm döşeğinde değiliz ya, çok acil değil :)

Sonrası buyrun sizi alçı odasına alalım. "aha sıçtık". Neyim olduğuna gelirsek, bizim anladığımız kemiklerimden biri yer değiştirmiş, ama bu nasıl olur diyorsanız en ufak bir fikrim yok. Alci bittikten sonra da kafalarina gore bir randevu verip gonderdiler. "Borcumuz nedir" diyince de, "biz bir aya evinize gondeririz" diyip yolladılar.

Muhtesem hastane diyaloglarimdan da bir kac kesit aktarayim size:

1-randevu uymadigi icin degistirmek istedim, ama acildeki abla biz burdan degistiremiyoruz, eve gidip randevu servisine telefon edin dedi. dialog aynen su sekilde gerceklesmistir.

- iyi günler, bana ayın 10 nuna randevu verildi ama o gun ülke dışındayım, bir kaç gün sonrasına almam mümkün mü?
+ peki, o zaman ayın 17 sine alalım randevunuzu
- ben bi hafta fazladan geçici alciyla yaşayamam, bir hafta sonra gel durumuna tekrar bakıp karar verelim, alçıyı degistireceğiz dediler
+ iyi de randevunuz olan doktor bir tek pazartesileri geliyor
- koskoca hastanede baska doktor yok mu demek istiyorsunuz?
+ var ama sizin randevunuz onla
- zahmet olmazsa ben baska doktor alayim daha yakın bi tarihe
+ hmm.. peki

Bu olayda benim en çok hoşuma giden olay alçımın değiştirilmesi kısmıydı. Yarım alçıyı çıkardılar, bir dene bakalım yürüyebiliyor musun dediler. Tabi ki olmadı. Zaten bütün bileğime ve ayağımın altındaki iç kanamayı görünce ben "nah yürürsün kızım" diye düşündümdü. Neyse, bunun üzerine "Ne renk alçı istersiniz" diye sordular. "Nasıl ya, seçebiliyor muyuz?" diye dumur bir şekilde kaldım. Tabi diyip karşıya dizilmis kutuları, gösterdiler. Kataloglarında nerdeyse her renk, hatta bebeler için desenli alçı bile mevcuttu :) Benim seçimim tabi ki tarışmasız mor!

Velhasıl 1 ay alciyla gezdim, alci ciktiktan sonra bir ay daha gecti ama fatura hala gelmedi. sonra basimiza dert olacak bir gidip de sorayim dedim.

- ben hastaneye geleli 2 aydan fazla oldu ama hala fatura gelmedi
+ cok doğal, aceleniz ne ki?
- hani 1 ay sonra ulkeyi terkediyorum da sonra ödemedi demeyin
+ bi bakalim dosyanıza, ocak sonuna doğru göndermeye calışırız.

türkiyede hastane faturasini ödeyemedigi icin hastaneden aylarca cikamayan insanlar oldugunu dusununce hakkaten bir garip.

Fountainebleau ile ilgili bilinmeyenler

2008-05-05T08:59:00.023+02:00

Pek çoğunuzun bildiği üzere yerimde durmayı başaramadığımdan taaa Fountainbleau ya kadar gidip ayağımı dağıtmayı başardımdı. Bilmeyenler için tırmanırken düşüp (ah be kayanın üstüne bir tutamak niye koymaz ki insan), minderi ıskalayıp ayağımın üstüne konmayı başardım. Burdan pek çok insanın çıkaracağı hayat dersi tehlikeli işler yapmıyoruz iken benimkisi ise erkeklere bir kez daha güvenmiyoruz maalesef. Ne alaka demeyin, teorik olarak beni tutmaları ve düşüşü yavaşlatmaları gerekiyordu. Ayrıca ben düştükten 5dk sonra başlayan yağmura bir kez daha saygı ve de sevgilerimi iletiriyorum, zira biraz daha erken teşrif etseydi ben de bu tecrübeyi hiç yaşamamış olacaktım.

Bir süre yerde hareketsiz kalan ben, sonra arabaya doğru sekerek de olsa yürümeyi başardığımdan sadece burkulduğunu düşünüyordum. Yolda ağrı yapmaya başlayınca obsesif bir biçimde "ben alkol istiyorum" diye tutturdum. Hans'ın sonunda bir mola yerinde durmasıyla amacıma ulaştığımı sansam da hüsrana uğramam çok uzun sürmedi. Zıplaya zıplaya gezindiğim markette alkolden eser yoktu, biraz ilerdeki lokantada vardır diyip oraya yönlendim ben de. Ama gıcık fransızlar yemek yemezsen şarap da alamazsın diye inat ettiklerinden, "canım acıyo, ağrıyı hafifletecek bir şey lazım" diye ne kadar ısrar ettiysem de bir işe yaramadı. (Kibirli şeyler noolacak!) Bana da boynumu büküp arabaya geri dönmek düştü.

Akşam Leuven'e vardığımızda yürüyemiyceğime karar verip kendimi eve bıraktırdım. Yatayım sabaha bir şeyciğim kalmaz diye de ayrıldım, odama çıkıp yatağıma kıvrıldım. Bundan sonra ilk hatırladığım gecenin üçünde terden sırılsıklam uyandığım ve ayağımı (dolayısıyla bacağımı) oynatamadığımı farketmem. Sabah olsun Eralp i arayım beni hastaneye götürsün diye düşündüm, sabaha kadar idare edebilmek için de bi Vermiddon alayım dedim. Gel gör ki yatakta doğrulup ilaca ulaşmak ne mümkün.

Her zaman ayak altında dolaşan Adi'nin sesini duyduğumdan ona mesaj attım, ama her erkek gibi kendisi de sikinin peşinde koşmakta olduğundan sallamadı. Ertesi gün beni gördüğünde "kusura bakma, önemli bir tartışmanın ortasındaydım" diyor bi de yüzsüz yüzsüz. Sonuç olarak iş başa düşünce benim yatay pozisyondan dik hale geçmem ve biraz ilerdeki ilaca ulaşmam 45dk kadar sürdü. Bi tane içtim yattım, bir değişiklik yok... 1 saat geçti 1 tane daha attım, hala bir değişiklik yok... Ben de uyuyamıyorum bari Coupling izleyim diyip sabaha kadar bir sezonu bitirdim. :)))

Yeniden başlamak

2008-05-05T08:54:00.003+02:00

Yılbaşından beri (ki an itibariyle 5 ay 5 gün 9 saat 57 dakika) yazı yazmadığımı farkederekten, artık da geri dönmenin rahatlığıyla kendi güvenliğim açısından yazmadıklarımı ve vakit bulamadığımdan yazamadıklarımı unutmadan paylaşayım dedim. Hem benim için de eski güzel günleri bir anmak olur.

Iyi Seneler

2007-12-31T20:01:00.000+01:00

Evimden uzakta, hatta dolu midemi yerinden kaldıramadığımdan koltuğumdan uzakta ilk yılbaşım... Bakalım bu gavurlar nasıl kutluyorlarmış :)))

Hepinizin yeni yılı kutlu olsun..

Pasaport uzatmak

2007-12-28T22:02:00.000+01:00

Günün asıl anlam ve de öneminden bahsetmeden bugünki yazı dizimizi sonlandırmak olmaz diye düşündüm. Memlekette şu an itibariyle 466.70 YTL olan 5 yıllık pasaport harcını burda 62€ ile kurtarmak mümkün.

Güçlü kadar azimli bir insan olmayan yurdum insanı (burda o ben oluyorum), memlekete ayak basar basmaz değil, yılbaşından sonra zam geleceğini de bildiğinden son dakka golü olarak bu işi de halletmeye karar verir. Gelelim görelim ki işlem çok basit olsa da memuru ikna etmek biraz vakit almaktadır.

Malzemeler
Pasaport, oturma izni, TC Nüfus Cüzdanı ve biraz yalan

Hazırlanışı
D: Selam, ben pasaportu uzatmak istiyorum
M: (Bakar) E, bu ağustosa kadar geçerli zaten
D: Biliyorum da bir seneden az geçerli olunca kimse vize vermiyor
M: Iyi de sizin oturma izniniz de şubata kadar geçerli. Daha ne kadar burdasınız?
D: Valla uzatmak için başvurdum, bekliyoruz..
M: E, bir senelik uzatayım ben o zaman da, yazık günah sayfa israfı
D: Iyi de ben 5 senelik istiyorum zaten.
M: Onu veremeyiz, oturma izniniz o kadar yok.
D: Nasıl ya, istediğim kadar uzatamıyor muyum?
M: Türkiyede olsanız uzatırsınız da burda işler öyle yürümüyor..

Buyur burdan yak diye düşünürken, birlikte gittiğim arkadaşın işlemi bitmişti, bakalım o ne yapmış diye sormaya karar verdim. "Kızım ya bir seneden fazla uzatmayız diyo bunlar, sen ne kadar aldın?", arkadaş der ki "3 senelik verdiler valla"... Kendi veznesine geri dönen kahramanımız

D: Arkadaşa 3 yıllık vermişler?!? aynı durumdayız, nasıl iş bu?
M: Orda öyle, burda böyle olacak iş değil bu ben kuralı söylüyorum, ama illa 5 senelik istiyorsanız veriyim 5 senelik.
D: E, lütfen!
M: Ben sizi düşündüğümden demiştim, pasaportlar değişcek zaten
D: Olsuun, aynı süreyle yeni defter alabiliyoruz ki, hem o değişene kadaar
M: (5 sene sonrasının tarihini ve harç ücretini bir kağıda yazar) Buyrun sizi kasaya alalım
D: Teşekkürler

Ondan sonrası pasaportu ve parayı kasaya vermek ve "şimdi gidin, 2 saat sonra gelin bi sorun belki çıkmştır" yerine pasaportun yandaki daktiloya uzatılması ve 2dk içinde geri alınması. Mutluyum ve de gururluyum :)

Candan - Le Marché du Monde

2007-12-28T21:36:00.000+01:00

Yılbaşından önce ne yapıp ne etmeli pasaportu uzatmalı diye Brüksele inmişken birinci Türk market çıkartmamızı da gerçekleştirmeye karar verip yollara düştük. Elimizdeki sokak adları yazmayan muhteşem haritaya rağmen Türk mahallesinde kaybola kaybola da olsa yolumuzu kendi dilimizde sormanın verdiği rahatlıkla sonunda markete ulaşmayı başardık. Arada hacı amcanın teki "elinizde harita da var, bulamadınız mı?" diyince "hah, memleket özlemini de giderdik" diye bir içimizden geçirdik.

"Aç karnına markete gitmemek lazım" isimli çalışmamızı fotoğrafta görmektesiniz. Anlayacağınız üzere bizim köyde olmayan ne varsa çantanın aldığı kadarını doldurdum :))) Hala aklımda kalanlar da yok değil ama sağlık olsun...

Cryptonomicon'dan

2007-12-27T16:41:00.002+01:00

Sanırsam Dale'den alalı nerdeyse 6 ay olan, tembelliğimden yeni okumaya başladığım ve ingilizce okumadaki muhteşem yavaşlığım yüzünden dönmeden bitirip bitiremeyeceğimi merak ettiğim güzide kitaptan bir alıntı:

"I am aware that the men are in the habit of looking at whatever women happen to be nearby, in the hopes of deriving enjoyment from their physical beauty, their hair, makeup, fragrance and clothing. I will ignore this, politely and patiently, until you get over it..."

Experiment No: xxx

2007-12-04T16:29:00.000+01:00

Sanırsam adımı yüzyılın çatlağı olarak tarihe altın harflerle yazdıracağım zaman sonunda geldi çattı =)

Bugünkü et alma hakkımı sebzelerin yanına katarım diye kıymadan yana kullandım. Eve gelince de bu şimdi dayanmaz diyip hemencecik mikrodalga da kavurdum. Inanmazsınız diye de bir güzel fotosunu çektim:

"Eee, bu parçalar büyük kalmış" diyenlere kafa atacağımı belirterek (son günlerde bir vahşiletim mi ne?) diğer tespitlerime geçiyorum.

1 - Sanırsam bu adamlar kıymayı hazır baharatlı satıyolar çünkü tadı inanılmaz güzel. Iki mıncır, otur köfte diye pişir hatta öyle diyim. (Uygun zamanda müdahale etmesem kocaman bir köftem olabilirdi başka bir deyişle) Diğer olasılık da hayvanları neyle besliyorlarsa buram buram baharat kokmaları ama ben birincisini tercih etcem sanırsam.

2 - Şimdiye kadar pişirdiğim diğer bütün etler çekip minnacık kalırken (tamam gene abarttım biraz) kıymam hacminden hiç bir şey kaybetmedi. Belki normal bir süreçtir ama yıllardır sadece afiyetle midesine indiren bir insan olarak kesinlikle dikkat etmediğimi ben bir hatırlatıyım da noolur noolmaz.

Müslümanlık nedir ne değildir?

2007-11-28T14:33:00.000+01:00

Geçen gün komşumu mutfakta tanımadığım iki adamla dini bir şeyler konuşurken bastım. Bizimki sanki iş görüşmesindeymiş gibi sus pus oturuyor, diğerleriyse işte "neye inanırsın", "sence ölümden sonra noolcak", kilise milise bir şeyler soruyolar. Konuyu nereye varacak diye kahvemi oyalanarak almama rağmen sadede varamadan arkadaşlara iyi günler dileyip, rahatsız ettiğim için özür dileyip odama çıktım.

Çıkmasına çıktım ama bir yandan da lan kilise de işe mi gircek, bir iki kere pazar ayinine gittiydi, allah allah ev adresini alıp bir de ziyarete mi geliyolar diye garip soru işaretleriyle oturuyorum. Adi yukarı geldikten sonra msn deki konuşmadan aklımda kalanları aktarıyım.

- Hayırdır abi, nooluyor?
+ Nasıl nooluyor?
- Ne biliyim, öyle sus pus oturuyodun, çocuklar sorguya çekiyor gibiydi. Ben geldim diye mi öyle ezildin?
+ Evet, sen geldin diye
- Pardon
+ Yok, dalga geçiyorum. Konuşuyoduk işte. Kitaplarını almak istedim de
- (Saf saf) incili mi?
+ Yok, prophet lerini..
- Hmmm.. öyle mülakatla sattıklarına göre içinde büyük sırlar olsa gerek (Bir yandan da o ne ola ki diye düşünüyorum)
+ Ne sırrı
- Ne bileyim, okuyup sen öğrencen. Her şeyi benden bekleme

Tamam şimdi biraz dalga geçtiğimi kabul ediyorum ama bu günlük hayatta her gün karşılaşılan ya da bana göre mantıklı olan bir durum da değil. Neyse dün akşam otururken bunu Deniz'e anlattıktan sonra burdaki dinlerle ilgili anektodlara bir daldık. Belçikalıların manyak olanlarını geçip başlığımıza geri dönüyorum.

Efendim IMEC te çalışan Pakistanlının teki müslümanmış, oruç falan tuttuğunu bildiğinden bir gün kızımız "Iyi bayramlar" demiş. Eleman "Yok daha bizde bayram olmadı" diye cevap vermiş. Tabi deniz dumur bir şekilde:

- Nasıl ya, Mekkeden bunu bize söylemiyorlar mı, zaten ayın konumuna göre karar vermiyor muyuz?
+ Yok bizde bilginler toplanıp karar veriyor, hava bulutluymuş, ayı göremedikleri için bekliyoruz
- Sizin orda uydunuz yok galiba, astronomi diye bir şeyin varlığından da haberdar değilsiniz sanırsam..

Bu olayın başka bir versiyonu daha var. Ramazanın ilk günü, gene deniz sorar:

- Eee ramazan da geldi, oruç tutuyo musun?
+ Evet, ben 3 gün önce başladım.
- Iyi de ilk gün bugün, acelen neydi
+ Valla bizim bilginler öyle karar verdi

Tek kafasında tahtası eksik, kulaktan dolma bilgileri hiç sorgulamadan, araştırıp öğrenmeden kabul eden, hala 1300 sene önceki şartlara uygun yaşamaya çalışan tiplerin güzel memleketimde olduğuna inanan bir insan olarak bu hikayeyi duyunca güleyim mi oturup bir sevineyim mi bilemedim.

Dünyada insan sayısı kadar tarikat vardır. Laf doğru mu ne hakkaten?

Aachen

2007-11-28T14:10:00.000+01:00

Cumartesi günü Christmas Market'i görmek üzere Deniz'ler ve IMEC ten bir kaç insanla birlikte Aachen'a gittik. Benim yola çıkmadan önce bilmediğim ufak bir ayrıntı ise bu güzide şehrimizin Almanya'da olduğuydu. "Iyi de kimse bana demedi ki, pasaportumu almadım ben yanıma" :)) Neyse sınır diye bir şey olmaması hakkaten güzel bir şey. Gün boyunca bana en komik ve ilginç gelen nokta ise yola çıktıktan yarım saat sonra "Hollanda'ya hoşgeldiniz", ondan 20dk sonra da "Almanya'ya hoşgeldiniz yazmasıydı. Şöyle bir an gaza gelip, kassak bir günde kaç ülke gezebiliriz acaba diye düşünmedim değil.

Bu market dedikleri, şehir meydanına kurulmuş ahşap kulübeciklerde hediyelik eşya, yiyecek içecek ve sıcak şarap satılmasından ibaret. Aralar hınca hınç dolu olduğundan kağnı hızıyla ilerliyorsunuz falan filan. Şehrin başka bir tarafını gezmediğimden yorum yapamıyorum ama tek diyeceğim bu almanların yaş ortalaması baya yüksek, kendini huzur evinde hissetmemek elde değil korkarım.

Paris Revisited

2007-11-20T08:59:00.000+01:00

Aylardır beklenen an sonunda geldi de geçti.. Bu avrupa ırkının aylar öncesinden organizasyon yapması nedeniyle yanlış bildiğimden bir ay öncede aynı heycanı yaşamış, 2 gün önceden öğrenip yalnış zamanda gitmekten son anda da olsa yırtmıştım. Olay şöyle gelişir.

(Alev'e)
- Geldin mi İngiltere'ye nasıl gidiyor? Bir de biz kimde kalcaz?
+ Yoo... 13 ünde uçuyorum (Dialog esnasında ayın 15'i)
- Ha, bi dahaki ay yani. Iyi ki bilet almamışım..

Bilmeyenler için beni İsveç'e sokmak için elinden geleni yapmış, evlerinde ağırlamış ailemizin babasının doğumgünüydü. Bu sene değişiklik yapıp Paris'te kutlamaya karar verip, onlarla birlikte kalan insanların bir kısmını da doğum günü partisine çağırdılar. Özetle küçük çaplı bir CS meeting'i de denebilir.

Toplamda 4 gün Paris'te olsam da sevgili metro çalışanlarının grev yapma kararı nedeniyle bu gün sayısı nerdeyse 2 ye indi. Neymiş efendim eskiden (taa trenlerin kömürle çalıştığı zamanlarda) zor meslek olarak görüldüğünden bunlara bir takım ayrıcalıklar verilmiş (ie. erken emeklilik) ama artık teknoloji geliştiğinden hükümet bunu değiştirmek istiyor. Bunlar da hala işlerinin çok zor olduğunu iddia edip haklarından vaz geçmek istemiyorlar ve belli zamanlarda hayatı felç ediyolar. Ray da gitmenin nesi zorsa, alet kendi kendine bile yapabiliyor!!!

İlk gün 2 civarı Paris'e varmamarağmen Marie'nin evine ulaşmam nerdeyse 5 i buldu (normal şartlarda en fazla 1 saat sürerdi, o bile fazla), benle aynı gün gelen Larslarsa hava alanı trenlerinin hic birinin çalışmaması sonucu otobüs ve trafik sıkışıklığı ile 7 civarı ulaşmayı başardılar. Biraz birlikte oturduktan sonra -bir gözüm görmüş diğer gözüm gormemişken- Marie scooterla beni kalcağım yere bıraktı, yoksa al sana en az 2 saat daha yol. Arabalar beklerken aradan motosiklet ile süzülmeye bayılıyorum :))) [Ankara metro çalışmaları sırasında ODTU den kızılaya 10dk da inmeyi başardığım o güzel günü hiç unutamam, otostopa motor durması dumur hakkaten ama]

İkinci gün öğlen civarı ben Yann'larla (ben isveçteyken onlar da Larsları surf ediyordu) Gare Saint Lazarre civarında buluştum, sonra yavaş yavaş Concorde tarafına yürüyüp kalanları ordan topladık. Jardin des Tulleries den Louvre bir yolculuk, ordan Seine kıyısına geçiş, bir kafede atıştırma ve sıcak çikolata, Notre Dame, Institut du Monde Arabe çatışından kuş bakışı Paris, sonra ara sokaklarda kaybolarak lokantaya yolculuk... Kalanlarla da orda buluştuk, Marie scooterıyla Alev'i de kapıp geldi. Bu arada belirtiyorum sonunda protakallı olmasa da ördek yemeyi başardım :)))

Pazar günü Yannlarda öğlen yemeği, menüde de Raclette vardı. İlk başta Alev'le biz hiç gitmesek, zaten az vaktimiz var şehri dolaşsak diye düşünüyorduk ama sonra "aman canım nasıl olsa ikimiz de daha önce yeterince gördük, hadi milletle zaman geçirelim" diye karar verdik. Havanın o gün deli gibi soğuk olmasına dayanarak diyorum ki doğru kararı vermişiz. Yann'lar şehre 15-20 dk uzaklıkta suburb de yaşıyolar, tabi banliyöyü kaçırınca bu yol 1.5 saat de sürebiliyor. Tonla erimiş peynir ve patates yedim sanırsam, ama güzeldi, benim tost makinesinde peynir eritip yemem yadırganırken bunun nerdeyse milli yemek olması ilginç tabi ama...

Yemek, pasta, şampanya derken partimizi bitirip hep birlikte Paris'e dönüp galeries lafayette ve opera civarını şöyle bir turladıktan sonra insanlarla vedalaştık. Herkes evine dönerken biz iki manyak "erken biraz daha gezinelim" diyip nehir kıyısına inmeye ve gece fotoğrafları çekmeye karar verdik. Tabi yol ortasında başlayan yağmuru hesaba katmamış olsak gerek ki, nehre yaklaştığımızda kendisi dağnağın allahına çevrilmişti, 2-3 foto çekip kendimizi bir italyan restoranına atıverdik. Sanki az önce yemekten kalkmamış gibi oturup utanmadan üstüne pizzamızı da yedik :)

Alev'e söz verdiğim kısma gelirsek, günün son ve de beşinci tatlısını da üstüne yedik. Kahvaltıda ben pain au chocolade, alev pain au apricot, üstüne bu kesmedi diyip brioche ve feuillette, doğum günü keki ve son olarak canole (aha bunu attım, alev bir el at). Göbeğimin son durumu hakkında ufak bir bilgi verebildiysem ne mutlu bana :)

Pazartesi ve son günümüz ise Brioche Dore de kahvaltı, Champs Élysées de yürüyüş, mağazalara dalış, alışveriş ve bir kahve ve tatlı molası ile bitti. 1 civarı gereksiz bir şekilde 4 ve 5 teki geri dönüş vasıtalarımız yakalayabilmek için şehirle vedalastık. Sonuç olarak grev zamanı bir daha Paris'e gitmek mi? Asla!!..

Fountainebleau

2007-11-12T18:49:00.000+01:00

Gene her zamanki gibi oldukça geriden geliyorum. 2 hafta önce bouldering yapmak için LUAK tan 30 kişi civarı bir grupla yola çıktık. Buranın adetleri biraz garip ama, bizde etkinlik olunca haftalar öncesinden ortalık birbirine katılarak otobüs ayarlanır, kimin kimle kalcağı çoktan bellidir falan. Bir gün öncesine kadar benim gidip gitmeyeceğimin belli olmamasının nedeni ise kimin naapcağının belli olmaması. Haftalık perşembe içmesine gidip arabası olanların birine yamanmak ve malzeme ayarlamak şeklinde gelişiyor olay.

Hans sağolsun, (Geldim geleli benle 1-2 cümleden fazla konuşan bir belçikalı olarak kendisini seviyoruz) daha ben sormadan arababada yer var dert etme dedi. Uyku tulumumu ve matı ayarladı, üstüne bir de çadırında yer verdi, insan daha ne ister. Hakkaten niye bilmiyorum ama çadır hayatının odamdan daha rahat olduğunu düşündüm. North Face'i ve tabi ki -30luk uyku tulumumu burda saygıyla anıyorum.

Fountainebleau Paris e 50km, burdan da arabayla 3 saat uzaklıkta bir kasabacık. Gece çadırda, gündüz de kayalarda olduğumuzdan kahvaltı dışında pek görme şansım olmadı ama kruvasanları kesinlikle muhteşem. Geçen hafta sonu pariste denemediğimiz türü kalmamasına rağmen öylesini bulamadım. Ona da ayrıca gelecem Alev'in isteği üzerine :)

Onun dışında boulder yapılan yer kocaman bir parkın içinde yer alıyor, sonbaharın renkleri ve dökülmüş yapraklarla ayrı bir güzeldi. Ama kum taşımıdır her ne haltsa sinir oldum; deli gibi kayıyor, zaten tutacak ve basacak yerlerin çoğu bozuk para genişliğinde stres yaratıyor insan.

Ikide bir makineyi çıkarıp kaldırmaya üşendiğimden doğru düzgün foto çekmedim denebilir. Olanlar bu kadar idare edin..

Çifte kavrulmuş

2007-11-07T16:36:00.000+01:00

Geleneksel doğumgünü kutlamalarımız koca senede başka gün kalmamış gibi aynı anda doğan Süheyla ve Engin için devam ediyor.. Iyi ki doğdunuz canlarım benim :) Güzel güzel eğlenin bakayım!

Gent

2007-11-03T23:26:00.000+01:00

Bu haftasonu long weekend akımına kendimi kaptırmış olsam gerek ki (leyleği havada gördüm de diyebiliriz) kendimi bir kez daha yollara atarak Gent'e gitmeye karar verdim. Iyi ki de öyle yapmışım zira kanımca Belçika'nın en güzel şehirlerinden biri. Aynı zamanda hem küçük, hem büyük; hem mistik hem şirin ve bir sürü kilise vs barındıran bir yer...

Eski şehir merkezi mutlaka görülmeli!.. Gündüz bir güzel akşam başka bir güzel, hangi fotoları koyacağıma karar veremeyip aynı yerin farklı saatlerde 50 tane fotosunu koydum ben de o yüzden flickr a :) Ayrıca 6 ay sonra sonunda gece makineyi kullanmayı başarabildiğime inanıyorum, mutluyum huzurluyum. (kapkara fotolara elveda)

Nehir kenarında süper kokan bir grillci vardı, bir daha mutlaka birileriyle gidip oraya oturmak ve içkimi yudumlamak da şart.

Antwerp

2007-11-01T23:46:00.000+01:00

1 Kasım burda All Saints' Day, yani bütün azizlerin günü, olarak kutlanıyor. Dolayısıyla bütün dükkanlar ve iş yerleri kapalı. Günü Leuven de geçirmek anlamsız diye karar düşünüp salı günü CS toplantısında tanıştığım Arjantin'li arkadaşla Antwerp'i gezelim diye kararlaştırıp, parti sonrası uyanabildiğimiz kadar erken kalkıp yollara düştük.

Daha öncede konser ve decathlon bahanesiyle gittimdi ama şehri hiç gezmedimdi, o yüzden şimdi biraz introduction: Antwerp Belçikanın kuzeyinde, Hollanda sınırına yakın burdan ise 1 saat uzaklıkta bize göre küçük ama Belçika standartlarında büyük bir şehir. Aynı zamanda elmascılıkla ünlü ve Avrupa'nın 2. büyük limanı olduğu rivayet ediliyor. Pek çok café, restoran ve kılık kıyafet dükkanı ve vızır vızır giden tramvayları da var.

Yolculuk sırasında ikimizin de yadırgadığı bir şey oldu ve karşımızda oturan Belçikalı oğlan bizimle yol boyunca muhabbet etti. Şimdi bunda ne var diyorsanız bu mesafeli ırkın kendilerine bir şey sorulunca gayet kibar bir şekilde cevap vermek haricinde durup dururken yabancılarla sosyalleştiği hiç görülmemiştir. Şehre varınca merkez şu tarafta diye gösterip, kendi de aynı tarafa gittiği halde bizi yalnız bıraktı o ayrı :)

Günü saatlerce sokaklarda dolaşarak ve muhabbet ederek geçirdik. Şehri genel olarak beğendim, tatil gününde bile hayat vardı, ve kesinlikle muhteşem bir tren istasyonu var..

Bu arada gün boyunca öğrendiklerime dayanarak diyebilirim ki Arjantinle Türkiye sanırım kardeşler, iki ülke arasında gerek yaşam standartları ve şekli, gerekse çalışma hayatı, sosyal imkanlar olsun inanılmaz benzerlikler var. Ya burda böyle böyle ama bizim oralarda başlayan her cümle, "ahaa bizde de öyle valla" diye bitti nerdeyse. Ne güzel bir gün gidersek yabancılık çekmeyeceğiz :p

Iyi ki doğdun Evreen...

2007-11-01T15:47:00.000+01:00

Geleneksel doğumgünü kutlamalarımızı yarışmaya Moskovadan katılan arkadaşımızla devam ediyoruz.. Bir uyanayım arayıp diye düşünüp koşturmacada unuttuğum, üstüne 2 gün geçtiği halde numarayı yanıma almayı akıl edemediğimden dolayı hala aramadığım için de özür diliyorum :(

Ps: Cezam neyse çekmeye razıyım.

Halloween

2007-10-31T23:59:00.000+01:00

Yıllardır biz niye kutlamıyoruz, abuk sabuk kıyfatlerle sokakta dolaşıp şeker toplamak eğlenceli olsa gerek diye düşündüğüm bir atraksiyondu ama sanırsam ruhu bir tek Amerika'da yakalanıyor (Onu da Güçlü ye sormak lazım tabi polonyalılara bakmaktan başka bir şeye bakabildiyse). Makine elimde ilginç bir şey bulur da çekerim diye düşündüysem de sokaklarda ne gezinen çocuklar ne de süslemeler vardı; akşamsa nerdeyse her barın, grubun, vs.. nin düzenlediği partiler vardı. Ama benim de dahil olduğum büyük bir çoğunluk giyinmemişti.

Benim komşu ve birkaç arkadasıyla birlikte Pangea'nınkine gittim. Gecenin en ilginç kısmı hayatımda dinlemediğim kadar Mustafa Sandal, Tarkan ve Sertab Erener mix i dinlemiş olmam herhalde. Arada ankara havası ve sirtaki bile çaldı, halay çekme çabalarımızsa yeteneksiz arkadaşlar tarafından baltalandı. Bir de bu gavurlar Goran Bregoviç bilmiyolar yaa, emir Kustirica dan yola çıkıp anlatıyım dedim onu da beceremedim.. Neyse efendim bu ilginç müzik potporisinin mimarı dj arkadaşın Bosnalı olmasıymış -dayanamadım sordum naapıyım-

For whom the bell tolls?

2007-10-30T10:02:00.000+01:00

Salı akşamı couchsurfing den elemanlarla birlikte günlük konseri dinlemek üzere Carillon Tower daydık. Biraz bilgi vermek gerekirse:

Carillion genelde kilise kulesinde olan, bir sürü değişik ebatta çandan, bunlara bağlı tellerden ve tellerin bağlandigi piyanoyu andıran bir aletten oluşan bir müzik aleti... Bizim gittiğimiz kule ise üniversitenin ana kütüphanesinin ortasında yer almakta. Asıl kütüphane 1. dünya savaşı sırasında almanlar tarafından bombalanıp yıkılınca bu bina daha sonra Amerikalılar tarafından baştan yapılıp hediye edilmiş. O yüzden kulenin üstündeki saatlerde rakamlar yerine 48 tane amerikan eyaletini simgeleyen yıldızlar var. (gereksiz bilgi ama her gezdiren bunu anlatıyor) Sonra ablanın teki insanlardan para toplayıp restore ettirmiş falan filan...

Neyse her akşam 7-8 arası bu kulede klasik ve pop parçalarından oluşan bir konser veriliyor. (sanatçının canı o gün ne çalmak isterse, belli bir liste yok zira) Konser demişken gidip oturup seyretmek zorunda değilsiniz tabi ama çanların sesi şehir içinden duyulabiliyor.

Sizi şimdi videolarla başbaşa bırakıyorum.

Strangers in the Night

Hijo de la Luna

Canım last.fm

2007-10-28T18:49:00.000+01:00

Son bir senedir, hatta belki daha uzun bir süredir dinlediğim ve kendisine ilettiğim bütün şarkıların sonunda bir işe yarıyacağını biliyordum! Gerçi daha öncede bilmediğim sanatçılarla tanışmamı ve güzel radyo istasyonları dinlememi sağlamışlığı var şimdi hakkını yemeyelim ve konumuza dönelim...

Bugün last.fm e bir şeyler bakmaya girmişken login ekranıyla karşılaştım (her yere genelde beni hatırla kardeşim dediğimden genelde çok sık başıma gelen bir şey değildir). Neyse, kendisini benim nerde olduğumun bilincinde ve müzik zevkime uygun yaklaşan konserlerden haberdar ederken buldum. Bu listede özellikle official webpage lerine baktığım ve en ufak bir konser programı bulamadıklarımın da olması ayrı bir mutluluk verici tabi :)) Bu gazla komşu ülkeleri de söyle bir turlayıp neler var neler yok yokladım ve ajandama yazdım tabi. Şimdi organize olup unutmadan kaç tanesine gidebileceğimi merak etmekteyim.

Ev sahibinden inciler

2007-10-27T23:06:00.000+02:00

Cimrilikle tasarruf arasındaki ince çizgiden belçikalıların haberi olmadığına her geçen gün daha da inanıyorum sanırsam. Geçen gün mutfakta otururken çekik arkadaşla konuşuyoruz, ev sahibiyle geçen bir kaç diyalog aktardı.

Efendim ilki bu arkadaş banyodayken bizim abla da ortalıklarda geziniyormuş, suyun çok aktığına kanaat getirip bizimki banyodan çıkana kadar beklemiş. Sonra da "o düğme tasarruf için var o kadar sık basmamalısın" demiş. Bizimki de doğal olarak "Akan su olmadan temizlenemiyorum kusura bakmayın" demiş.

Ikincisi de gene duşla ilgili. litvanyalı eleman günde 1-2 kere mutlaka duş alıyor. (Benim her seferinde ayaklarım geri geri giderken ne zevk alıyor da giriyor bilmiyorum ama) Neyse bizim abla bir gün buna da "iki günde bir yıkansan olmaz mı, her gün yıkanılır mı" demiş. Cevabı bilmiyorum ama dumur haldeyken ne denilinebilir ki zaten.

Dün sabah da baktım mutfağımıza yeni bir yazı asılmış, "lütfen çıkarken kaloriferi kapatınız"... Devamlı düşük ısıda kalorifer çalıştırmanın, ara sıra çok açmaktan daha az enerji tükettiğinin farkında kesinlikle değiller ne diyim.

Yakında microdalgada en az yarım saat bir şeyler pişirdiğimi farkedip söyle bir yazı koyarlarsa hiç şaşırmıyam. "Lütfen microdalgayı ısıtmak dışında ve 5dk dan fazla kullanmayın" :)))

Night of the Proms

2007-10-27T22:29:00.000+02:00

Dün akşam konser için Antwerp teydik.. Çıkanların nerdeyse hiç birini tanımasam da "program güzel, takıl sen çekirge" şeklinde götürüldüm. Tıka basa dolu bir spor salonu, bir klasik muzik orkestrası ve konuk sanatçılarımız vardı.

Türkiye'deki onu getirmeyin bunu da içeri almayız tavırlarından kaynaklı olarak fotograf makinesini götürmediydim, o yüzden hafızalardan öteye geçemeyecek maalesef. Şarkılar genelde arkda sinevizyon şeklinde geçtiğinden epey ilginç şeyler yakalanabilirdi açıkcası.

Neyse konser kritiği verelim. Bana göre gecenin iki tane yıldızı vardı: birincisi Macy Gray (vokalisti tombul ablayı da unutmadan), ikincisi Roby Lakatos (kendisi keman virtiözü, dakikada 600 nota çalabildiği rivayet ediliyor). Tabi erkek arkadaşlara göre favori biraz daha farklıydı: "Kid Creole And The Coconuts". Bu Kid olan arkadas bana göre gaffurun takim elbiseli versiyonu, Coconuts kısmı da sonradan olma şarışın, giyinmeyi unutmuş, vokal dans arası bir şeyler. Sahne performansı şahane, müzikde iş yok anlayacağınız.

Garip gelen anları sayarsak da, benim dutch ve genel kültürüm yetmediğinden olsa gerek (allahtan birlikte gittiğimiz arkadaşlarşa aynı seviyedeyim de üzülmüyorum :P) Bir tane okul marşı gibi bir şey çalmaya başlayınca bütün salon aynı anda eğilip kalkmaya başladı, biz de ritmi bozarak şebermeye tabi. Bir de konserin sonunda seyirciye söylettikleri bir şarkı vardı, ilahi midir, değilse sheakspear ingilizcesi nedir, nasıl herkes bir ağızdan söyler anlamadım ama sözleri söyledir:

Land of Hope and Glory,
Mother of the free,
How shall we extol thee
Who are born of thee?
Wider still and wider
Shall thy bounds be set.
God, who made thee mighty,
Make thee mightier yet !

ps: google a göre promlarin son gecesinde söylenmesi gelenekmiş, bilmemek değil öğrenmemek ayıp :)

Hazır çenem düşmüşken

2007-10-24T18:01:00.000+02:00

Farkettiyseniz geçenlerde canım sıkılıp bloga widget ekleyim dedim. Doğru düzgün bir şey bulamamış olsam da kendini barkod zanneden bir saatim (zeka testi olarak kullanmayı planlıyodum ama söyleyim) ve de bir ziyaretçi haritam var. Bu sayede her gün kimler beni takip ediyor takip edebilmeyi ümit ediyorum. (Ankara'daki arkadaşlar epey şanslı tabi, zira arada kaynama şanşları daha fazla)

PS: Magdeburg ve Gebzedeki'ler parmak kaldırsın bakıyım. Tanıdık değiller sanırsam.. Gerçi Ankara'da da gitti kurtuluş parkının orayı gösteriyor ama hadi hayırlısı :)

Hungaria

2007-10-24T17:46:00.000+02:00

O kadar tırmanmak demişken üç beş kelime dem vurmadan geçemeyelim bari. Buraya gelmeden önce LUAK ın fotoğraf albümünde dolaşırken yarışma fotoları görmüştüm. Hungaria okuyunca da bir yarışma için kalkıp macaristana mı gidilir, güzel yermiş ama kısmet değilmil diye düşünmüştüm bir de üstüne. Meğersem burdaki salonun adıymış kendisi :o

Neyse dün gittik, ve böylece yıllar sonra (1-2 deneme ve ahunun sürüklemelerini saymazsak) elimi duvara sürmüş oldum. Gayet güzel, yüksek, her seviyeden rota + bouldering barındıran fotoğraflarda gözüktüğünden küçük bir yer. Hemi de her rotanın tutamakları başka renk :)))

Naaptın diye sorarsanız: Ham ve de hantal vücudum 3 ve 4 e mükemmel uyum sağlarken, 5a denememle kollarımın iflas etmesi bir oldu. Hala eski esnekliğine kavuşamamış bacağımsa en ufak bir sorun çıkarmadı. Ayrıca 24€ ya aldığım frictionlarım hem süper rahat hem de altı plastik gibi gözükmesine rağmek çok kaymıyor.

Internet Hırsızlığı

2007-10-24T17:20:00.000+02:00

Geldiğimde mis gibi olan internet bağlantımın zaman içinde yavaşladığı ve hatta zaman zaman windowsta çalışmadığını serzenişlerimden bileniniz vardır elbet. Ama dün öğleden sonra itibariyle logon ekranını bile göremeyince ve LAN ın üstünde ünlem işareti belirince tamamen çileden çıktım. 3-5 repair ve Linux taki denemelerimde işe yaramayınca çareyi dışarı çıkmakta buldum. (Sırf bu yüzden tırmanmaya da 15dk geç kaldım)

Akşam geldiğimde de durum değişmemişti tabi ki. Ama sonra farkettim ki karşı komşum olan Adi'nin ki misler gibi. Bu durumdan kıllanan bendenizin ilk işi sabah router la switchin başına gitmek oldu. (Allahtan bizim ulaşabileceğimiz bir yere koymuşlar) Ondan sonrasında itina ile komşunun hangisine bağlı olduğu bakılır, onun bağlı oldugu yerden bir oda çıkarılarak yerine kendi ethernet kablom takılı verilir :)))

Burdan çıkarılacak sonuç, temel bilgisayar bilgisi gayet önemli. Şimdi temennim kalanların interneti hiç çalışmıyor zannetmeleri ya da bunu yapabilecek kapasitede olmamaları yönünde, yoksa herkes birininkini çıkarıp yerine kendisininkini takacak...

Dipnot: Italyanların msn i bile bilmemesi ve Litvanyalı arkadaşın ethernete telefon kablosunu takmasından yola çıkarak bir süre kendimi güvende hissedebilirim diye umuyorum.

24 Uren Loop

2007-10-24T16:53:00.000+02:00

Meali 24 saatlik koşu.

Bu manyaklar dün akşam 8 itibariyle 24 saat sürecek bir bayrak yarışına girdiler. benim bunu öğrenmem de dün tırmanmaya birlikte gittiğim arkadaşın koşacağını söylemesiyle oldu.. "Devamlı aynı adam koşmuyor di mi?" diye saf bir soruya ise, "Yok,her zamanki gibi 30 tur kosup bırakcam" gibi dumur bir cevap aldım. Stadyum etrafında 1 tur 400m iken bunların biraz daha geniş bir alanda koştuğunu düşünürsek en az 15km.. Allah akıl fikir versin diycektim diyemedim.Kazananlara ödül veriliyormuş ama ödülün ne olduğu hala süpriz.

Doğal olarak dün akşam bu delilere bakmaya gittim. Sanırsam bütün şehir ordaydı, hiç bu kadar insanı bir arada görmedimdi geldim geleli. Bisikleti parketcek yer bile bulmak uzun sürdü. (E, tabi insan karanlıkta kolay hatırlayacağı bir yer arıyor) Bizim ODTU şenliklerinden büyük bir panayır alanı, DJler, film gösterimi, yiyecek, içeçek ve kulüplerin standları vardı. Gece 1 gibi donmadan dönmeye karar verdiğimdeyse gençlerin çoşkularında en ufak bir azalma yoktu. Tabi bizimkiler gibi sarhoş olup dağıtan da yoktu o da ayrı.

Merak edip de bakmak isteyen ve dutchına güvenen varsa

http://24u.ulyssis.org/

canlı yayında hangi bölüm nerde onu gösteren bir pist haritası bile var. Ama maalesef programda olanları saati geçince siliyorlar. Akşam da kapanış seramonisi varmış ama hiç bir fikrim yok

Artık ben de motorizeyim :)

2007-10-17T13:00:00.000+02:00

Son 3 haftadır bisiklet kiralamaya çalışıyorum ama bisikletimiz kalmadı "Bugün git yarın gel" politikası yüzünden bir türlü başaramamıştım, taaa ki düne kadar. Her zaman ki gibi kiralamanın başladığı vakitten biraz geç gittim. Bu sefer duvardaki şu tarihte gelin yazısı yerine uzun bir kuyruk karşıladı beni. Takriben 2 saat bekledikten sonra sonra 5-6 insanla birlikte bir odaya alıyolar, orda duran bisikletlerden birini begeniyorsunuz. Bu arada hepsi eski püskü şeyler, hep vitesli bir bisikletim olsun istemiştim ama bir tane bile yoktu (gene yokuşu ıkına ıkına çıkıp, çıkamadığı yerde taşıyacaz meleti). Gene de her yere 5dk içinde gidebilmek süper bi şey!!

Gelelim trafik kurallarına. En önemli ve unutmamam gereken şey akşam farları yakmak :) Tabi ben genelde gündüz söndürmeyi unutuyorum, bakalım lastiği kaç vakte yiyecez. Bir de girmemin yasak olduğu tek yön sokaklar var ama hangileri bilmediğimden yakalanırsam artık sevimlilik yapacam.. Onun dışında bana komik gelen şeyler de yok değil. Mesela dönmek istiyorsanız uygun taraftaki elinizi kaldırıp sinyal veriyosunuz, ama hala bana bi yandan dörtyol ağzındaki arabalara bakarken bi yandan da elini kaldırmak zor geliyor, zira bisiklet biraz bi tarafa kaçabiliyor :o Ama allahtan buranın şöförleri inanılmaz derece sabırlı, bekliyolar, yol veriyolar ve en önemlisi bizim türkler gibi sıkıştırıp öldürmeye çalışmıyolar.

Biraz da mühendislik. Undergrad yıllarından hatırladığım en iyi kasisle ilgili bir araştırma vardı. Bilimadamlarımıza göre en uygunu 30cm yüksekliğinde 1-1.5m uzunluğunda olmasıymış. (Sayıdan tam emin değilim ama buna yakın bi şeylerdi) Ilk duyduğumda bi tarafımla güldüydüm açıkcası, ama yürürken farketmediğim ayrıntılardan biri de bunların hakkaten burda kullanılıyor olduğu.

PS: Benim külüstürün fotosunu da eklerim yakında buraya..

word of yesterday

2007-10-12T10:56:00.000+02:00

"the human being needs the experience of being part of a we with some others, the experience of being a respected he or she within some community, and the experience of being a special i with someone else..."

Amsterdam

2007-10-09T12:13:00.000+02:00

10 gün sonra ne hatırlayıp da yazmak zor olsa gerek.. Gene de yazıya özellikle geçmiş tarih veriyorum ki tarihleri kaçırmayalım. 3-3.5 günlük minicik gezimize başlıyorum:

Öğlen vakitlerinde yola çıkmayı planlıyorduk aslında ama sevgili hocam benle buluşcağını unutunca takriben 1.5 saat beklemek zorunda kaldım, sekreteri bulup arattırmayı beceremesem daha da bekklerdim. (Bu esnada zavallı leyla da odama tıkılmış beni beklemekte tabi) Bu arada hakkaten cuma günleri bütün şehir bir yerlere gittiyor, billiyodum ama kalabalığı görmeden olayın boyutlarını kestiremiyor insan.

Neyse biletimizi alıp teyzenin aktarma yapmamızı söylediği yerin (bkz:Mechelen) trenine atladık. Tabi bir sonraki trenin saatini bilmeyince hadi gidip soralım dedik, ordaki görevli amca sağolsun akşam 9 dan önce tren olmadığını iddia etti -ki eminim saat başı brükselden kalkıyor- Bari Antwerp'e gidelim orda bineriz diye düşündük. Sonuç olarak tek aktarma ve 2.5 saat sürmesi gereken yol iki aktarma ve 3.5 saat oldu. Burdan çıkarılacak not, bir daha internetten saatleri not etmeden yola çıkmak yok.

Bu arada tren bileti 34€, ama sanmayın ki o kadar para verince krallar gibi ağırlanıyorsunuz. Gelen tren, ağzına kadar dolu, insanların koridorlarda bile üstüste olduğu bir şey.. Herkes mi haftasonunu Hollanda da geçirmek ister kardeşim?!? Yolun yarısını bu şekilde gittikten sonra sonunda vagonun içine girmeyi ve hatta oturmayı bile başardık. Kapının önünde ciğerci kedisi gibi bakanlara aldırmadan da yayıldık.

Bu arada benim bir vizem olmadığı için ülkeyi terketmemem gerektiği ve arkadaş yolda pasaport kontrolu var dediği için gergin bir yolculuk geçirdiğimi belirtmek lazım. Gel gör ki Schipholden 5dk önce biletlere anca baktılar, pasaportlara ise hiç bakan olmadı. Bir sonraki trenle geri donmek hiç hoş olmayacaktı zira.

Benim cocuhsurfing çalışmalarım sonuç vermeyince, büyük bir şans eseri leyla'nın arkadaşının arkadaşının kanala nazır evinde bir rus hatunla beraber kaldık. Tabi bizi karşılama görevi de 2. arkadaşın arkadaşına kaldı :)) [Suyunun suyu hikayesi] Akşama dair anlatacak fazla bir şey yok, eşyaları attık, bir şeyler yiyip içip eve geri dönüp yattık.

Ertesi gün bizi karşılayan elemanla şehir merkezine doğru gittik, kanallar boyunca yürüdük, manzaralı bi cafe de oturup biramızı içtik. Sonra iyice redlight civarları ve Dam Square e sokulup turumuzu tamamladıktan sonra bizi yalnız bıraktı. Meydanda Madame Tussauds var, ilk baştaki amacımız Johnny Depp'in korsan halinin fotosunu çekmekti, ama gişedeki kadın homur homur diyince parası neyse veririz diyip müzeye girmeye karar verdik. Tabi kazın ayağı gözüktüğü gibi degilmiş, girdikten sonra onla fotoğraf çektirmek de paralıymış, naapalım kısmet. Flickr da gördüğünüz tonlarca foto ne kadar şeberdiğimizi anlatmaya yeter sanırsam.... [ps: o einstein ışıkçı değil arda]

Geceyi de her türk erkeğinin hayali olan red light district te geçirdik. Aslında sokak boyunca en az 10 kere yürüdük, birtürlü düzgün çıkmayan fotolar çektik desek daha doğru. Azimle iş tutan ablaları da çekmeye çalıştım ama hepsi radar gibiler maşallah. 50m den rahatlıkla farkedip perdeyi kapıyolar, cama vurmaya başlıyolar falan. Anlamadığım nokta yoldan geçen her herifi yatağına atmaya çalışan bir insan fotoğrafının çekilmesinden niye utanır? (Dipnot: bunların bir kısmı çok güzelken, şahsi kanaatimce kalan kısmının asıl heriflere para vermesi lazım) En azından Pazarlıkla meşgul olduğundan beni farketmeyen tek ablayı belgelemeyi başardım.

Pazar gününe geçersek. Bir türk lokantasına girip deli gibi bir kahvaltı yaptık, biraz sokaklarda dolaştık. Sonra arkadaşla buluştuk, bizi Amsterdamın biraz dışında eski yerleşim yeri havası verilmiş, müzeli, yeldeğirmenli bir yere götürdü. Adını tam hatırlamasam da Zaanse tarzı bir yer. Tabi geç gidince ve bu avrupalılar 5 ten sonra çalışmayınca ne bir müzeye ne de bir değirmenin içine girebildik ama :( Amsterdama gelip caz dinlememek olmaz diye gidecek bir kafe aranırken kendimizi şans eseri konserde bulduk ve böylece turumuzun sonuna geldik.

Mutlu yıllar Ardaaa....

2007-10-04T12:32:00.000+02:00

Kartın işte burda.
Bazı arkadaşların da diğer konuda görevini yerine getirdiğini ya da getirceğini umuyorum...

Top 10 reasons to date an ENGINEER

2007-10-04T12:29:00.000+02:00

facebookta dolaşırken gözüme ilişti, paylaşayım dedim.

10. The world does revolve around us... we choose the coordinate system.
9. No "couple" enjoy a better "moment".
8. We know how to handle stress and strain in a relationship.
7. We have significant figures.
6. We understand the motion of rigid bodies.
5. Projectile motion: Do we need to say more?
4. Engineers do it to specification.
3. According to Newton, if two bodies interact, their forces are equal and opposite.
2. We know it's not the length of the vector that counts, but how you apply the force.
1. WE KNOW THE RIGHT HAND RULE!

Pink Floyd

2007-10-01T22:50:00.000+02:00

Bugüne şarkı hediye ederek başlıyorum.. Sabah sabah dinleyip mutlu olmanız için :))

the grass was greener
the light was brighter
with friends surrounded
the night of wonder

Klibinin de ilk gördüğüm günden beri hastayımdır aynı zamanda

Gereksiz alışveriş nasıl yapılır?

2007-10-01T09:56:00.000+02:00

Cumartesi günü beni gezdirme görevi üstüne yıkılan İlker le beraberdik. Önce yıllardır sayıkladığım IKEA ya, ordan da Antwerps'e ve Decatlon a gittim.. Neyse IKEA dan bir şey almadan çıkmayı başardım en azından ama bunun altında bir evim olmadığı gerçeği yatıyor. Gene de yılbaşı olsun, doğumgünüm olsun böyle bir şey hediye etmek isterseniz hiç itiraz etmem :)

Antwerp deki decatlon kesinlikle Paris tekinden büyük, hatta depo gibi bir şey. Üstüne atlanılabilecek de bir tomar şey var. Bu arada farkettim ki 12-14 yaş grubu kıyafetler benim için üretilmiş adeta (o kadar da şişman değilim demek ki:)) Neler aldın diye sorarsanız: tırmanış ayakkabısı, şişme yatak veeee bomba geliyor at binmek için pantalon...

ps: Antwerp de nargileci varmış, nasıl buram buram koktu mübarek, aş erirsem sanırsam 1-1.5 saat uzaklıkta.

Alpinist gençler

2007-09-29T09:35:00.000+02:00

Sevgili üniversitemizin LUAK isminde bir outdoor klubü var, perşembe akşamı ona uğradım (her hafta 10pm de buluşup içiyorlar da odalarında). Hem tekrar tırmanmaya başlamak hem de Ahu'nun vasiyeti olan eli yüzü düzgün tırmanıcıyı bulmak üzere yola çıktım ama tabi ki buraya geldim geleli yerleşen her yere geç kalma adeti gene beni yalnız bırakmadı.

10.30 sularında gitmeyi başarıp, topluluk kapısına benzetemesem de zili çaldım. Biraz sonra pijamalı, hafiftan şarap kokan bir teyze bana kapıyı açtı. (Bu arada dipnot -ben de yeni öğrendim- buranın insanı akşam yemeğinde su yerine şarap içermiş, sanırsam bu da aynı zamanda neden süpermarketin kalanı kadar şarap reyonları olduğunu açıklıyordur) Neyse diyologun kalanı söyle ilerliyor..

- eee, yanlış geldim ben galiba
- nereye bakmıştınız?
- 25 numara ama burda bir grup insan olmalıydı ama ev gibi duruyor
- nasıl bir grup bakmıştınız..
- kem küm
- yanı tırmanıcı mı, müzik mi?
- ha tırmanıcı
- tam karşıdaki arada sağdaki kapı
- teşekkürler, kusura kalma bacım (içimden-oh be allah razı olsun)

muhteşem ingilizcemle arda dalga geçmesin diye diyaglog türkçe olarak aktarılmıştır..

Neyse geç kaldım diye içeri girince gördüm ki topu topu bir avuç insan var, onların hepsi de dutch. Envai çeşit olan koltuklardan birine yerleşip dia gösterisini izlemeye başladım. Bir yandan da öksüz evlat gibi insanlara bakıyorum. Neyse allahtan bir önceki gün konuştuğumuz ve çağıran oğlan yanıma geldi de konuşmaya başladı, sonra bir arkadaşı daha geldi de böylece geceyi eğlenceli bitirebildik.

Biraz da tırmanışla ilgili bilgi. Bizim gibi bir sene süründürmek yerine yeni gelenleri hemen alıp kayaya götürüyorlar, 3 gün süren bir başlangıç eğitimleri var. doğru anladıysam ilk gün top rope, ikinci gün lider, son gün bouldering yaptıktan sonra teorik eğitim veriyorlar. Sınav yok, etkinliklere katılım zorunluluğu yok, canın istediğinde takıl şeklinde. Ama belçika (avrupa da olabilir) dağlarında tırmanmak için özel bir sigorta şirketine de üye olmak gerekiyormuş (80€ civarı). Ama boulder serbest. O yüzden ben içerde kalcam, Bir türlü iyileşmeyen bacağım izin verirse duvarla şansımı deniycem.

Gecenin en faydalı feedbackine gelirsek, bizim türk arkadaşarın bahsedip durduğu ama benim evime yakın olduğundan başka konumuyla ilgili bilgi edinemediğim bir kebapçı vardı. Tırmanış duvarını tarif ederken, yol üstünde "Nemrut" var, buranın en iyi kebapçısı dediklerinde nasıl sevindim anlatamam. Gavur olmasalar yapışıp öpecektim öyle diyim :p

Microdalgada sosis

2007-09-28T10:41:00.001+02:00

Ilk görüşte televizyon sandığım ve kapağını açmak için 2dk uğraştığım ikinci microdalgamızın crisp opsiyonu varmış. Ben birazdan aşağı inip denerken sizi arkadaşın zeka ürünü yorumuyla başbaşa bırakıyorum:

"bugünkü deneyimizde micro dalgaların sosis üzerindeki füzyon etkilerinden oluşturacağımız denklemlerin normal koşullar altında asimetrik quantum fiziğiyle olan ilişkini araştırcaz."

Müzik

2007-09-28T10:36:00.000+02:00

Dikkatsiz arkadaşlarım için bir hatırlatma geçeyim. Sağ tarafta görmekte olduğunuz last.fm player çalışmaktadır. Kendi playlistimi hazırlayamayacak kadar tembel olduğumdan şimdilik komşularımla idare etmek zorundasınız ama gayet iyi çalıyorlar bence. Sonuç olarak öyle oturup boş boş okumak yerine bi yandan da müziğin tadını çıkarın!

Oturma izni

2007-09-27T13:24:00.000+02:00

Amlamsız bürokrasiler ülkesine hoşgeldiniz.. Efendim prosedür söyle işliyor, önce okula kaydoluyorsunuz, sonra belediyeye gidip oturma izni için başvuruyorsunuz. Bu arada bir eviniz de olmak zorunda tabi ki ve bunları 8 gün içinde yapmak zorundasınız. Sonra bir polis amca gelip gerçekten orda yaşıyor mu yaşamıyor mu diye bakıyor. Neyse benim amca büyük bir başarıya imza atarak bütün gün evde olmama rağmen arada çıktığım kısacık zaman diliminde gelmeyi başarmış. Sabah bilmem kaçıncı uykumu uyurken kapımın altından bir kağıt atılınca öğrendim.

gelieve u aan te bieden op ons bureel. Wie stellen U volgende afspraak voor:

Maandag,dinstag,woensdag en vrijdag van 13.30 tot 16.00 uur
Donderdag ................................ van 14.00 tot 20.00 uur
Zaterdag voormiddag ................... van 08.30 tot 12.00 uur

indien deze afspraak U niet schikt, gelieve dan telefonisch een andere afspraak te regelen. Gelieve deze uitnodiging mee te brengen, evenals.

Iyi de bu işkenceye bir tek yabancı öğrenciler maruz kalırken bu zımbırtı niye Dutch?? Tahminim bir dahaki randevuyu ayarlamak icin su saatlerden birinde ofisimize gelin, gelemiycekseniz de bir telefon edin de ayarlayalim. Gelirken de bu kağıdı getirmeyi unutmayın!! Birazdan çıkcam bakalım doğru mu anlamışım :P

ps: 2 haftadır burdayım hala bir bok anlamıyorum dediklerinden, haftaya kurs başlayacak o da olmazsa sinirlencem

Telefon

2007-09-27T12:01:00.001+02:00

Bir kısmınıza dediğim üzere artık bir Belçika numarasına sahibim.. BASE diye bir firma biz yayılmacı türkler için ay-yıldız diye bir tarfie yapmış, Deniz ilk başta benle dalga geçiyor sandım ama hakkaten hattın adı bu, diyince de gayet güzel anlayıp verdiler, hatta destek hattı da türkçe. Taciz etmek isterseniz +32 484 571 785 den ulaşılabilmekteyim.

Microdalgada Menemen

2007-09-24T12:02:00.000+02:00

Olmaz diyenlere sevgiler :))

Malzemeler

2 adet biber
1.5 adet domates
2 yumurta
isteğe göre yağ ve tuz

Hazırlanışı

Biberleri yağ ve tuzla birlikte 350 watt da 3dk fırınlayın. Üstüne minik küpler halinde doğranmış domatesleri de atıp 500 watt da biraz daha bekletin (domatesler kendini salana ama sularını kaybetmeyene kadar). Sonra yumurtaları kırın ve iyice çırpın 4-5dk daha 600-750 watt arası bir yerlerde pişirin. (en geç 1.5 dk da bir çıkarıp karıştırmayı unutmayın yoksa menemen keki olacak sanırsam)

Ps: Muhteşem ısı ayarlarım kafama göre bunu da deneyelim bakalım noolcaktan kaynaklanmaktadır :) Hayatımda daha önce microdalga mı görmüşüm ki...

Brugge

2007-09-22T23:28:00.000+02:00

Pangea -ki kendisi uluslararası öğrencilerin takıldığı bir nevi topluluk- bizi orientation günleri kapsamında bugün Brugge'e götürdü. Kanallarıyla ünlü Flaman bölgesinde küçük bir şehir. İnanılmaz sayıda turist ziyarete geliyor (onlarca otobus vardı), dolayısıyla aşırı kalabalıkve gürültülü bir şehir. Ben susuyorum fotoğraflar konuşsun (bkz:flickr)

Bira nedir ne değildir?

2007-09-22T23:00:00.000+02:00

Hepimizin bildiği üzere Belçika bira ve çikolata memleketi. İkinci kısmı bağımlılık yaratacağından henüz ilgilenmedim ama birincisi üzerinde yavaştan çalışmalara başladım. İddia ettiklerine göre Belçikada 500 den fazla çeşit bira varmış, bu mantıkla her gün bir çeşit içsem bitirmem zaten 1.5 yılımı alacak ki o kadar uzun süre burda değilim zaten.

Genelde vokta ve şarap takılıp birayı sevmemin en önemli nedeni aşırı yer kaplayıp az miktarda alkol barındırması (bkz: bira gobeği) ancak bu belçikalılar bu soruna da çözüm bulmuşlar ve %14 e kadar değişen alkol oranlarında bira bulmak mümkün. Işin güzel tarafı alkol oranı arttıkça CO2 oranı da azalıyor ve tadı daha bi güzelleşiyor (tabi zevkler ve renkler tartışılmaz)

Simdilik başarılı olduğuna inandığım biralardan birincisi "Duvel", tadı bizim biraları andırmakla beraber oranı %9. Ikisincisi ise %11 ile "Kasteel Brune", hafif tatlımsı bir bira (bana karamel gibi geldi)

Onun dışında bütün triple distilled yazanlar da gayet içilebilir geldi, ama yöre halkı emin misin, bak çok sert, sonra yerinden kalkamazsın gibi tepkiler veriyorlar ama anlamadım. Bana ilginç gelen aynı zamanda da güzel bir nokta da burda bütün biralar kendi bardaklarında servis ediliyor, yani yoldan geçerken birini gözünüze kestirip (unutmamayı başarırsanız) "ben bundan istiyorum" demek de mümkün

Nasıl oryente olunur?

2007-09-20T22:38:00.000+02:00

Üniversitemiz bizim için her şeyi düşünüp ne yapılıp ne edilir diye bilgilendirme günleri düzenlemeye karar vermiş. Aslında gelenlerin büyük çoğunluğunun undergrad ve panik insanlar olduklarını düşünürsek, bana basit ve önemsiz gelen bir çok bilgi gayet hayati bir önem taşıyabilir.

Programimiza bakarsak neler vardı diye bir tane bilgilendirme masalarından oluşan sergi gibi bir şey, şehir turu (önceki 5 günümde zaten sokaklarda dolaşırken ezberlediğimden gereksiz bir şey oldu bir kaç ne nerde satılır, ne gibi atraksiyonlar olur dışında), fakültedeki diğer öğrencilerle buluşma ve akabinde içme, benim en eğlenceli bulduğum "A Dutch Survival Kit" ki kendisi kocaman bi anfide yapılan 1 saatlik mini kurs olur ve benim katılmadığım kültür şokuyla nasıl başa çıkılır, banka hesabı nasıl açılır, ya noolcak bur trafik kuralları ve hadi gidip spor salonunu görelim....

Partilere geçmek gerekirse perşembe akşamına Facebook tan bir elemanın düzenlediği "Thai Food" aktivitesi ile başladık. Buraya geldiğimden beri yediğim en iyi yemekti diyebilirim açıkcası, süper doydum. Hakkaten baharat seviyorum ben yaaa... Yandaki arkadaş ahçımız Jan

Ve diğer öğrencilerin bir kısmı

Ordan çıkıp toplucana international party e gittik. Biraz da orda tepindikten sonra 5 gibi evime ulaşmayı başardım. Uykusuz ilk gecemiz olarak kendisini burda tarihe geçiriyoruz. Unutmadan ekliyim ilk kez birisi bisikletle beni evime bıraktı :o

Duş Sorunsalı

2007-09-19T22:22:00.000+02:00

Efendim, duşun ne gibi bir sorunu olabilir demeyin. Her sabah 1 dk suyun altında kalmakla bizden temiz olduklarını sanan muhteşem avrupalılar hayatlarının en büyük zevklerinden birinden mahrum kaldıklarının farkında bile değiller...

Zaten ortak olan ve kapı yerine bir perdesi olduğundan güzide banyomuzda yıkanmak büyük maharet ve muhteşem zamanlama gerektiriyor. Zira interrail sırasında uyuz olduğum çevirmeli musluk yerine koydukları garip bastıktan sonra su akıtan musluklar burda da mevcut :( Seçeneklerimizi söyle sıralıyoruz: ya iki elinizi birden kullanmaktan vazgeçip biriyle devamlı butona basacaksınız (ki doğru seviyeyi tutturmazsanız soguğa yakın bir su demek bu) ya da iki elle saçı yıkarken 3 sn de bir tekrar basacaksınız (ki benim tercihim)

"Aman canım evde yıkanmayız, beleşe spor kartı var gider keyfime bakarım" diye türk vari bir cin fikirle ortaya atıldımdı ilk banyomdan sonra (zira kışın suyu hiç soğumadığından ve her zaman gür aktığından dolayı hep ODTU nun spor merkezini evden çok sevmişimdir) ama oranın duşlarını görünce daha büyük bir hayal kırıklığına uğradım. Geniş kare bir alan düşünün hiç bir bölmesi olmayan ve 3 tarafına dizilmiş aynı musluğa sahip duşlar, hem de soyunma odası manzaralı.... Öyle karşılıklı karşılıklı bakışıp yıkanıyorsunuz :p Hani bu avrupalılar ağda diye bir şeyin varlığından haberdar olsalar gene amenna da ben görmek zorunda mıyım kardeşim???

Belçika üzerine notlar

2007-09-18T11:40:00.000+02:00

Şehir küçük ve sevimli. Genelde 2-3 katlı tuğla binalar var, merkezde daha büyük taştan yapılma, heykelli meykelli süslü binalar ve kliseler mevcut. Rahatlıkla ara sokaklarda kaybolabiliyorsunuz, ama eninde sonunda daha önce geçtigim bir sokakğa çıkmayı hep başardım. Tabi efendi efendi haritaya bakıp gitme opsiyonu da var ama bir yer aranmıyorsam ve acelem yoksa tercih ettiğim yöntem değil.

Burdaki insanlar bisiklet üstünde yaşıyorlar denebilir, sırtında kocaman gitarıyla, arkasında 2-3 yaşındaki bebesiyle ya da mini eteğiyle bisiklete binen tonla insan var. Yağmur mağmur dinlemeden de biniyorlar valla. Genelde kaldırımın yanında bir de özel yollar var ama yol olmayan yerde de hiç kimse sıkıştırıp ezmeye çalışmıyor açıkcası.

Hava geldim geleli güneşliydi, keten pantolon ve kolsuz tshirtle gezindim genelde. (normal halim niye yeni bir şey gibi anlatıyorsam) Dün öğleden sonra yağmur başladı, sanırsam bu sabaha kadar aralıksız yağdı. Burda ilginç olan bir iki nokta var... Birincisi çiselemiş olsa da hiç bir yer sel suya gitmedi ya da çamur olmadı. Buna inşaat haline olan her yeri kazılmış sokağımın girişi de dahil. İkincisi ise bildiğimiz yağmur kokusunu ben alamadım :( Kimle yaptığımız muhabbetti hatırlamıyorum ama sanırsam bizim yağmur kokusu sandığımız şey aslında sokaktaki toz toprak! Neyse denildiği üzere yağmur buranın vazgeçilmeziymiş, kar kış beklerken biraz hayal kırıklığına uğramadım desem yalan olur.

Yiyecek içeceğe gelecek olursak. Bildiğiniz üzere favori abur cuburum Kellog's Special K kırmızı meyveliydi. Tabi ki Belçika da olunca çikolatasız olmaz, aynısının bitter çikolata parçalısını üretmişler. En sevdiğim iki şey bir arada :)) Bir süre klasik kahvaltım olma özelliğini koruyacak sanırsam.

Bu adamlar bir de çeşit çeşit biralarıyla bilinirler. İlk fantastik denememi yol üstünde rastladığım makine tarafından işletilen bir dükkandan aldığım vişneli bira ile yaptım. Olsa da olur olmasa da olur bir lezzet benim için, ya da pembe bira kavramına henüz o kadar hazır değilim kim bilir? Alkol iskandinavyanın aksine ucuz burada, gene de hala çok içecek param yok!

Gelelim herkesin merak ettiği güzel insanlar nerede sorusuna... Efendim beklentilerimin aksine bu insanlar genelde kumral ve açık tenli olsalar da güzel ya da güler yüzlü değiller. Düne kadar olan zamanda toplamda bir tane çok güzel kız ve sıfır tane yakışıklı oğlan görebildim (okul açılınca oranın yükselmesini ümit ediyorum hala). Dün öğrenci kimliğimin yanında beleşe verdikleri spor kartıyla nereye girebilirim diye öğrenmeye çalışırken bütün hoş oğlanların fitness salonu civarında gezindiğini farkettim, artık üye olacaz yapacak bir şey yok :))) Ama önce 4 gündür ortalama 6-7 saat yürüdükten sonra varlığının bile farkında olmadığım ağrıyan kaslarımı bir dinlendirmem gerekiyor.

Onun dışında hatunlar (gençler) genelde at gibiler. Zaliha yanlarında kısa ve dal gibi kalır öyle diyim, bir de utanmadan nerdeyse hepsi topuklu ayakkabı ile geziyorlar. Bizim kokoşlar gibi sokağa çıkmadan bir kaföre gideyim de fön çektireyim diye bir adetleri de yok allah şükür. Hiç kimse makyaj yapmıyor, hatta çoğunluk kaşını bile almıyor ?!? Özet olarak ben bile buraya fazla bakımlı ve süslü kaçtım sanırsam. Bana laf sokan ve beğenmeyen arkadaşlara burdan selam ederim :P

Neyse şimdilik bu kadar, gidip salata yapıp yiyecem, ordan da günlerdir ulaşamadığım Erasmus kordinatörüme uğrayıp belediyeye kayıt yaptırcam. Yorum yazın, beni yalnız bırakmayın!!

Yolculuk + İlk izlenimler

2007-09-18T10:14:00.000+02:00

Bildiğiniz üzere cimriliğim yüzünden yolu uzatmam sebebiyle gece 2 otobüsyle İstanbula doğru yola çıkıp, 10 civarı Atatürk Havalimanına varmayı başardım (Sabah trafiği malum) Erkenden postu işbankası lounge una atmak ve yiyip içmek gibi fantezilerim vardı ama kazın ayağı gözüktüğü gibi olmuyor maalesef her zaman. Sevgili KLM bankoyu 12.15 te açtığından bana göre uzun bir süre beklemek zorunda kaldım. (Benden sonra geleceklere tavsiye 5 varanıyla da rahat yetişilir, servis vermiyo adamlar uçağa binseniz de aynı paraya gelinir)

Havalimanı

Tahmin edileceği üzere kargalardan önce sıraya giren bir insan olarak check-in de ilk sıradaydım. Tam olarak aksiliklerin başladığı yer de denebilir. Daha önce takriben 3 saatimi telefon başında geçirerek KLM ye sorduğum üzere bir laptop çantası + 10kg kabin bagajı hakkım vardı. Ama ordaki görevlinin iddiası üzerine kabine sadece 1 parça alabilirmişim, ayrıca hepimizde olan laptop çantası da laptop çantası değilmiş, yandan sallanması lazımmış. (Şekilcilik diye buna diyoruz) Sonuç olarak apar topar laptopumu dağcı çantama atıp kendisini kabin bagajı diye yutturmayı başardım (birazda dırdırın yardımıyla tabi ki) Kalan bütün elektroniklerim de o teleaşta çıkarmayı unuttuğumdan tangur tungur bagajda geldiler. Sonuç: optik mouse bile çalışıyor ama telefonun şarj aletinin bir bacağı kopmuş!

Pasaport kontrolünü de atlattıktan sonra sırada beklerken tanıştığım Avustralyalı amcalarla birlikte gözümde tüten işbankası loungeuna sonunda ulaştım. Guruldamakta olan midemi susturduktan sonra Baileysleri yuvarlayıp kalan vaktimi geçirdim. Tabi yolun geri kalanı için bir kaç sandwich ve meyveyi çantama atmayı da ihmal etmedim.

Uçuş

Sanırsam küçük uçaklar gürültülü olmaya başalmış ya da son uçtuğumdan beri KLM nin kalitesinde düşüş var. Yol boyunca kafamı ütüleyen Pegasusun aksine sadece kalkış ve inişte olan sesin sebebi kanada yakın oturuyor olmam da olabilir tabi. Gene de uçakta yastık ve battaniye olmaması ve yemek diye soğuk bir makarna (salata sanıyodu kendini) vermeleri bence kabul edilebilir değildi. Baileysin ve önceki yorgunluğumun etkisiyle olacak ki yolun büyük bir çoğunluğunda uyuduğumdan bu kısma ait fazla bir anım yok.

Amsterdam

Benim için en heycanlı kısma geldik :) Zira Belçika + 1 transit schengen olan vizemle (ki transit havaalanından çıkşı yasaklar genelde) ülkeye girip giremeyeceğim büyük bir merak ve endişe konusuydu. Ama sevgili Dutch amcalar güler bir suratla ve hiç bir soru sormadan beni memleketlerine kabul ettiler.

Geçmeden eklemem gereken ufak bir nokta daha var. Amsterdamdan tekilamı alıp belçikaya öyle devam etmek istiyordum ama Schiphol den başka bir yere uçuşunuz yoksa alışveriş yapamıyormuşunuz, ama ben geldim hayvanım ordan da alcam burdan da gibi bahaneler işe yaramıyor yani. Sonuç olarak tekilasız kaldım buralarda. (Zaten çarpıyo beni :P )

Leyla için olan kısma gelelim. Tren istasyonu valizi alıp gümrükten de geçtikten sonra bir yerlerde, zaten danışmaya sorunca hemen gösteriyor. E-ticketi gösterince tren bileti veriyolar. Bizim bilette yazandan yarım saat önce de aynı yere giden bir tren var ona atlayabiliyorsun, daha az beklemiş olursun. Sonrasında 1. sınıfta güzel rahat bir yolculuk seni bekliyor.

İnmem gereken Antwerpen istasyonu ama karanlık ve allahın dağına benzeyen bir yer olduğundan kalayım ben burda, Brüksele kadar kondukör gelmezse devam ederim, ordan aktarırım dedim. Ama daha bir sonraki durağa gelemeden amcalar belirdi, allahan ingilizce biliyorlardı da derdimi anlatabildim. Ben o istasyondan korktum, Leuvene gitmek istiyorum, siz bilet kesseniz olur mu diyince "tamam" dediler. Yalnız normal şartlarda ilk bileti kontrol edecek adama bunu demek lazımmış, cezası varmış ama çok şirin olduğumdan mıdır nedir bana kesmediler :) Sonrasinda Brussel Nord da inip, peron değiştirince 1dk bile beklemeden Leuven treni geliyor, 15-20 dk sonra ilk istasyonda da iniyorsun zaten.

Leuven

İnince Deniz'i aradım, "sanırsam ben geldim" diye.. Sırıtarak geldi beni topladı istasyonunun önünden. Ben görmeyeli velet yapmışlar, sağolsun sevgili kuzenim bir şey demediydi. Yaratık ve sonraki 3 gecemi geçirdiğim sevgili koltuğum aha budur.

Cuma günü evden çıkıp kısa bir kampüs turu yaptıktan sonra şehir merkezine yöneldim. Başını sokacak yer bulabilesin diye "International Hosuing Service" diye bir hizmetleri var. Ordaki teyze bana 5 aylık odasını kiralamak isteyen insanların ve değişim öğrencilerinin bir listesini verdi. Tabi okul açılmadan 1 hafta önce gittiğim için liste oldukça kısaydı. Çok azı da benim önceden belirlediğim 200-250€ aralığındaydılar. Adamların telefonundan beleşe numaraları arayp randevu alabilirsonuz ama benim aradıklarım ya açmadılar, ya da kusura bakmayın tutuldu dediler. Orda bizim okuldan giden diğer kızla karşılaştım, onun 1-2 randevusu varmış onlara gittim ama hiçbirini beğenmedik açıkcası.

Şimdi evlerle ilgili biraz bilgi vereyim. Bu adamlar tuvaletle banyoyu aynı yere koymuyorlar, tuvalet dediğinse bir kişinin anca ayakta durabileceği genişlikte bir yer, ayna ve lavabo ise tuvalette yok. Öğrenciler için durum biraz daha kötü, banyoyu ve tuvaleti ortaklaşa kullanıyorsun, kiraladığın içinde lavabosu olan bir tane oda oluyor. Içinde kendi mutfakçığı ve buzdolabı olan odalar da mevcut ama onlar için bir 100€ filan daha fazla vermek gerekiyor ki onlardan hiç birini ben gezmedim. Kendi banyosu ve tuvaleti olanlara ise stüdyo daire diyorlar, aylık 400-500€ civarı bi tane bulunabilir sanırsam ama bütün bursu oraya yatırmaya hiç gerek yok.

Öğleden sonra boynumuzu bükmüş şekilde ev bulma kurumumuza geri döndük, boynumu bükmüş şekilde oturup belki telefonu açarlar diye aramaya devam ederken görevli teyze gelip bize listeye bir ev daha eklendiğini söyledi. Gittik baktık, diğer gördüklerimden sonra bana oldukça şirin gözüktü, alt tarafı 5 ay burdayız çok da kasmaya gerek yok diye düşünüp tutarım herhalde dedim. Biz 1-2 saate geliriz diyip ayrıldık. Arada görmek istediğim bir oda daha vardı ama oğlan şehirde değilim, 7 de tekrar arayın diyince keyfim kaçtı, burası da kaçar belki diyip tuttum. Işte öncesi veee sonrası..

Ev sahibi alt katta yaşıyor bu arada. Kendisi ingilizce konuştuğunu sanıyor ama 2 kelimeden fazlasını biliyorsa ben ne olayım. Zira birlikte gittiğim arkadaş ben olmasam anlaşamayacağını zira hiç bir kelimeyi anlamadığını söyledi. Ben de teyzenin dutch değil de almanca konultuğuna inanıyorum, ya da iki dil inanılmaz bir şekilde benziyor, 10 sene öncesinden hafızada kalanlarla biraz da hayal gücümü kullanarak çok rahat tamamlamayı başardım.. Muhteşemim ne diyim :P (Ben konuşabiliyor muyum? Tabi ki, HAYIR)

Cumartesi carrefour a gidip alışveriş yaptık; temizlik zımbırtıları, belli başlı abur cuburlar, krem vs şeklinde. Deniz her şeyin en ucunu bulmam konusunda inanılmaz yardım etti, tercüme hizmetini de unutmamalı :o Akşam film izledik ama her zamanki gibi sonunu göremeden sızdım. Pazar öğleden sonra da eşyalarımı yeni yuvama attılar, günün geri kalanında yerleştim işte bu kadar :P

Selam'in Hello

2007-09-18T09:58:00.000+02:00

3. blog katletme çalışmama hoşgeldiniz. Diğerlerinden farklı olarak broadcast olacak çalışmamda yorumlarınız beklenmektedir :) Haydi bakalım rastgele....